Сеќавања од детството - реалност или всадена фикција?

Во просек, една личност не може да памти што се случувало пред да наполни четири години.

Кај некои луѓе најраните спомени од детството се од почетокот на образованието, а други може да изненадат со податок кој теоретски не би можеле да го памтат, бидејќи биле премали.

Спомените се нешто скапоцено за секоја личност. Благодарение на нив знаеме кои сме, од каде доаѓаме и каде припаѓаме.

Темелните истражувања на британскиот универзитет Бредфорд ја потврдиле теоријата дека спомените почнуваат да се формираат меѓу 3 и 4 години. Исто така, во студијата што ја спровеле, се јавиле и испитаници кои памтат нешто од пред таа возраст.

Но, резултатите од истражувањето велат дека тоа не се реални сеќавања, туку се само слики кои останале во нивната глава, бидејќи биле доста повторувани од блиските членови на семејството.

Така, она на што се сеќавате, на пример како ја дувате свеќичката на тортата за првиот роденден, во најголем дел е ментален приказ на споменот.

Сигурно сте гледале снимка, фотографија, ви останал фрагмент од настанот во сеќавањето, а родителите се потсетувале на тоа. Токму овој склоп прави вие всушност да мислите дека имате јасно сеќавање, но тоа е всушност само споени делови од сложувалка.

Спомените од периодот меѓу 3 и 4-годишна возраст се делумно јасни, а веќе меѓу 5-тата и 6-тата година од животот детето започнува да формира реални спомени, исти како оние кај возрасните луѓе.

Е. Д. | Црнобело