Дали е вистина дека луѓето коишто сакаат да се сами се поинтелигентни и посреќни?

Дали некогаш сте посакале да отидете некаде далеку, толку далеку, каде што ќе нема жива душа околу вас и би живееле потполно сами?

Доколку одговорот е да, тогаш поседувате интелигенција над просечната. Ова го тврдат најновите испитувања.

До овој заклучок дошле научниците од Сингапурскиот универзитет за менаџмент и Факултетот за економија и политика во Лондон. Главната идеја било да ја пронајдат поврзаноста помеѓу местата каде што луѓето живеат и колку се среќни и задоволни со својот живот.

Резултатите покажале една многу интересна работа – колку поголема интелигенција имаат луѓето кои живеат во големите градови, толку понесреќни се.

Додека најголемиот дел од луѓето се среќни и задоволни кога се опкружени со пријателите, високоинтелигентните луѓе најдобро се чувствуваат кога се сами.

Зошто се случува тоа? Научниците сугерираат дека се чувствуваме непријатно кога сме во огромна заедница, затоа што нашиот мозок сè уште е еволуциски адаптиран за работа во групи со максимум од 150 луѓе.

Следствено на тоа, колку е личноста попаметна, толку понеудобно се чувствува во голема група на луѓе.

Се поставува прашањето зошто најголемиот дел од луѓето најдобро се чувствуваат покрај своите пријатели. Затоа што пријателството нè усреќува, ги задоволува нашите потреби за љубов и приврзаност, ни дава чувство дека некому сме потребни и ни пружа можност за размена на искуства.

Тоа не значи дека интелигентните луѓе се несреќни со други луѓе, туку дека умеат да пронајдат чувство на мир и спокојство дури и кога се сосема сами.

На тој начин може подлабоко да ја анализираат својата суштина и да го погледнат светот од друга перспектива, без постојано да бидат во метеж и со чувство на конфузија и нервоза.

(О)Милена | Црнобело / depositphotos.com