Прстените означувале сопственост, а веловите оган - Свадбени обичаи кои имаат темно потекло

Кога размислуваме за свадбите размислуваме за убавите работи, за поврзаноста, дружењето и прославата. Сепак, свадбите не секогаш биле симбол на среќа, а самите свадбени ритуали зад себе имаат темно минато.

Порано стравот бил еден од главните фактори кој се поврзувал со свадбите. Многу традиции и обичаи кои се денес вообичаени имаат страшно потекло.

Некои се поврзани со зли духови, сопственост над луѓето и други теми кои и не се толку убави.

Прстените означувале сопственост

Антрополозите веруваат дека вереничкиот прстен потекнува од времето на античкиот Рим. Оваа практика во тоа време означувала сопственост. Прстените имале и некаков вид на клуч, за ефектот да биде поголем.

Ова значење се променило во 1477 година, кога Максимилиан од Австрија на својата сопруга ѝ понудил екстравагантен дијамантски прстен. Обичајот се проширил и во викторијанската ера, а подоцна дошол до обичната популација.

Пренесување на невестата преку прагот било знак на неволно напуштање на домот

Повторно се Римјаните виновни за обичајот што се ширел и станал вообичаен. И покрај верувањето дека ова се правело за да ги избрка злите духови, тоа не била првичната причина за оваа пракса.

Невестата морала да докаже дека неволно го напуштила домот на својот татко, а ова бил единствениот погоден начин.

Букетите се користеле за да го маскираат непријатниот мирис

Невестите за прв пат почнале да носат букети во 15-от век. Во средниот век луѓето не мирисале толку пријатно како денес, а букетите служеле да го маскираат непријатниот мирис на невестата.

Покрај букетите се користеле и растенија со силни мириси.

Велот бил црвен, за да ги избрка злите духови

Порано невестинските велови биле црвени, а целта била да личат на оган. Невестата целосно била покриена со црвена боја, за да изгледа како да гори, што требало да ги исплаши злите духови.

Црвената боја потоа станала бела, но целта за заштита останала иста.

Татковците буквално ги „предавале“ ќерките

Овој обичај денес се смета за симболичен, но порано, кога жените се сметале за сопственост на мажите, ова „предавање“ имало друго значење, нешто како деловна трансакција.

 Ашера | Црнобело