Зошто луѓето на старите фотографии од минатото се толку сериозни и не се смеат?

Едно од вообичаените прашања што луѓето го поставуваат на Google е: Зошто луѓето не се смеат на старите фотографии?

Кога ќе ги погледнеме фотографиите од минатото, честопати забележуваме дека луѓето на нив како да „замрзнале“ сериозно и засекогаш. Луѓето во минатото не биле нужно подепресивни, потажни или помрачни од нас.

Нивните сериозни фотографии всушност кажуваат нешто сосема друго, а тоа е дека тие имале поинаков однос кон сопствените фотографии.

Кога луѓето се фотографирале, за нив тоа бил исклучително важен момент. Фотографирањето било многу ретко и не секој можел да си го дозволи. Луѓето не се фотографирале секој ден, а некои го правеле тоа само еднаш во животот.

Позирањето пред камерата изгледало како да позирате пред уметник што слика на платно, бидејќи траело приближно исто толку време.

Сепак, само најбогатите можеле да си дозволат вистински сликари кои сликаат портрети, а оние кои биле малку посиромашни, можеле да си дозволат фотограф.

Затоа луѓето многу сериозно го сфаќале овој прекрасен момент, кој можеби никогаш повеќе немало да можат да си го дозволат во животот.

Денес, кога секој од нас прави десетици фотографии и селфи фотки дневно, тешко е да се разбере колку било интимно значењето на секоја фотографија за оние кои се фотографирале некогаш во далечното минато.

Фотографиите денес се знак на некаква дружељубивост, и на нив речиси сите се претставуваме како среќни луѓе. Се смееме на безбројните селфи фотки, кои во споредба со старите портрети се навистина само моментална среќа.

(О)Милена | Црнобело