Никогаш не е лоша идејата да бидеш нечија љубовница

Никогаш не побарав да бидам љубовница или „другата жена“ како што многумина сакаат да ме наречат.

„Дали имам морал?“ Тоа е првата реченица која ја напишав откако се вратив од кај него.

Чудното е што не се чувствував дека правам нешто посебно добро или лошо, дури не ни мислев што ќе правам понатаму.

Чудно беше што не се чувствував ни малку лошо. Не се чувствував валкано само затоа што бев со некој кој ужива во мое присуство, а сепак има поинаква конекција со некоја друга.

Секој пат кога бевме заедно чувствував колкава моќ имам. Тогаш сфатив дека не е воопшто лошо да бидеш „другата жена“, напротив, уживав во таа улога.

Сфатив дека сум посакувана. Имав можност да искусам нешто што никогаш претходно не сум можела, и да бидам искрена, почувствував неверојатно олеснување.

Јас не му должев ништо, тој ми должеше сè!

За промена, јас бев ослободена од ланците на традиционалното општество, на смешните табуа. Беше добро да си жена со моќ, и физичка и емоционална.

„Зарем не можам да спијам со некој без да се чувствувам нечесно?“ Кога си го одговорив ова прашање, повеќе не се измачував со мислите дали треба да ја завршам аферата.

На крајот од краиштата, колку момци до сега сте сретнале кои биле наречени „другиот маж“ со омаловажување? Ниту еден, токму така.

А зошто? Има некој кој ќе ми даде одговор? Затоа што јас одамна си го одговорив моето прашање...