Се плашам од тебе љубов, затоа те третирам како роб!

Многу би сакала да те држам во прегратка, но исто толку и се плашам да не те испуштам.

Се плашам да не се скршиш пред моите нозе, а јас да не бидам во состојба повторно да те составам шокирана од твоето кршење.

Колку би сакала да верувам во тебе, безусловно и искрено, како што верував во Дедо Мраз кога бев мала.

Колку би сакала повторно да се препуштам на твоите бакнежи и милувања во доцните часови како во минатото кога истите ме правеа среќна и заштитена на твоја територија.

Но, се плашам љубов, се плашам да не прераснеш повторно во омраза, се плашам од твојата моќ врз мене, се плашам повторно да не станам твоја слуга, а ти мој господар.

Затоа се однесувам како фараон, до кој не можеш да допреш низ sидините на мојата тврдина.

Затоа те третирам како роб.

Се плашам од тебе, љубов, бидејќи некогаш за мене беше бестрашна, но сега се претвори во ѓавол со црвена наметка маскиран во стрелата на Купидон од која постојано бегам.

Се плашам да не ме погоди повторно, а сепак посакувам да го почувствувам неговиот бодеж во мојата слепочница или слабината кој ќе се рашири низ моето тело како отров.

Се плашам од тебе, љубов, но сепак те посакувам потајно…

Автор: Д.М | Црнобело