Сите имаме повеќе од само една сродна душа

Тврдам дека имаме повеќе од само една сродна душа.

Не постои само една душа која е резервирана само за нас.

Ова беше првата лекција која ја научив од мојата прва сродна душа. На крајот од целата љубовна бура, сфатив една работа, нема да бидам до крајот на животот со оваа личност.

Се сеќавам колку тагував дента кога се вери, бидејќи на некој чуден, тврдоглав начин дел од моето срце сè уште одбиваше да прифати дека тој не е личноста со која ќе го поминам целиот мој живот.

Се јавив на мајка и со солзи во очите барав утеха. Ми кажа: „Тој е твојата сродна душа“.

Тогаш сфатив, тоа што не сме заедно засекогаш не значи дека не е мојата сродна душа, не значи дека тој ја изгубил важноста во мојот живот, ниту пак нашата поврзаност.

Нашата поврзаност остана како нешто значајно, нешто на кое секогаш се навраќам кога имам потреба. Кога ми треба да се потсетам што точно сакам од партнерот.

А, што е со другите сродни души? Што е со оние кои ги запознаваме додека сме сами или во врска, но никогаш не завршуваме со нив?

Повеќе од јасно е дека со некои луѓе имаме поголема приврзаност, некаков огин кој не поврзува, но едноставно времето не било вистинско.

Мислам дека е важно секој да го прифати овој факт. Мислам дека е важно да знаеме дека постојат бројни луѓе кои можат да бидат нашите сродни души.

Тоа не значи дека моменталните партнери ги сакаме помалку или дека повеќе нема да сакаме да бидеме во таа врска.

Постојат бројни луѓе кои можат да ни бидат сродната душа.

Тоа се оние луѓе со кои случајно се сретнуваме.

Луѓе кон кои чувствуваме силна поврзаност. Поврзаност која не тера да бараме повеќе. Поврзаност по која го правиме изборот дали подобро да ја запознаеме таа личност или не.

Ова е за оние со кои никогаш не завршуваме.

Оние со кои нема да го поминеме целиот живот заедно, оние со кои никогаш нема да размениме бакнеж, оние кои нема никогаш повеќе да ги видиме. Оние на кои само ја вртиме главата за подобар поглед и љубопитноста „како би било“.