Еве ме, таму каде што сакав, ама без него

Амбцијата ја убива љубовта. Не верував многу во ова, сè додека не го почувствував тоа на своја кожа...

Со него имав сè. Врска каква што секој би посакал. Многу љубов, разбирање, почит, доверба, сето тоа спакувано со многу страст.

После три романтични, страсни, магични години, почна да ме јаде црвот. Сакав да станам подобра верзија од себе. Да почнам нешто ново. Таква сум, што да правам. Непланирано се менувам, трагам по нови предизвици, подготвена секогаш да започнам од нула.

Ги споделив со него моите планови. Сакав да заминам во странство на стручно усовршување. Сакав да направам нешто со себе.

За првпат отатко бев со него, не ја добив неговата поддршка. Ми рече: „или јас или твојата кариера“. Бев лута, гневна, болна, очајна.

Сите емоции ми беа конфузни. Не знаев дали го сакам или го мразам.

Ја одбрав кариерата.

И ете ме, таму каде што сакав да бидам, ама без него. Со кариера, ама без љубов. И тоа боли неописливо многу!

Сега се сеќавам на минатото и сфаќам дека, ако бев малку потрпелива и порационална, ќе постапев поинаку.

Затоа што работата не е засекогаш, ама љубовта е!

Затоа што банкраската сметка не те гушка за да ти биде поубаво на душата.

Затоа што автомобилот никогаш нема да ти се насмевне!

M. K. | Црнобело