Нашиот брак е стискање на дланките, менување пелени, исплаќање на долговите...

Фиктивните приказни умеат да бидат фанстастично добри, но нема ништо подобро од вистински емоции.

Кога овој сопруг се исправил пред своите најблиски роднини и пријатели да одржи мал говор по повод 50-годишнината од неговиот брак, не издржале дури и најтврдокорните срца под напливот на чувствата.

Како изгледа една вистинска љубов? Неговата 50-годишна љубовна приказна започнува вака:

„Како ја запознав мојата сопруга се прашувате? Филмски, заплеткана игра на судбината. Таа го удри својот мал автомобил во мојот браник и излезе лута и бесна да ја бара правдата.

Тогаш ги видов нејзините очи, ситните пеги на носот и начинот на кој ветрот си играше со нејзината коса. И се вљубив како најголемата будалетинка на светот.

Но, да се вљубиш е лесно. Се случува за помалку од секунда, и ако не го нахраниш со многу повеќе, рокот на затрескувањето е ограничен.

Да сакаш, тоа е целата смисла на животот. Само да сакаш и да бидеш сакан за возврат.

Да знаеш дека нема да биде лесно, но ќе вреди на крајот.

Кога љубиш искрено, тогаш се соголуваш целосно пред другата личност. Го вадиш твоето срце и го ставаш во рацете пред тебе, со надеж дека нема да биде скршено, отфрлено, ниту згазено.

5 децении треперливо го носам твоето во моите прсти. Не сум совршен чувар, понекогаш тоа се лизгало низ нив, крварело и плачело. Но, никогаш не сум дозволил да падне и да се распарчи.

Твоето срце во моите раце е најскапоцениот подарок за кој сум можел да сонувам, тоа е мојата чест и привилегија, нешто со кое најмногу се гордеам.

Гледајќи ги денес сите ваши убави лица, моите деца и внуци на едно место, сфаќам дека јас сум најбогатиот човек на светот. Со мојата сопруга сме направиле многу добри работи заедно, но децата се најдоброто нешто.

Сакам да мислам дека сме успеале да ги воспитаме и сме создале малку подобри луѓе од нас, бидејќи тоа е целата поента на имањето деца. Да оставиш барем еден подобар човек од тебе позади себе.

Што се однесува до мене, јас знам дека сум подобар човек поради мојата жена. Таа е мојата неуништлива карпа, дури и кога брановите се разбранувани, луди и пенливи.

Таа е мојот светилник дури и во најтемната ноќ, таа е мојот љубовник, другар и слушател.

Нашиот брак е како луда железница, подеми и падови, младешки секс, нежно водење љубов и силно стискање на дланките, далечни патувања, менување пелени, бескрајни комбинации за исплаќање на долговите, 16 нови автомобилски тркала, мрзелива пладневна дремка, но и будење во 5 наутро за на работа, смеа, но и врескање, во оној мал стан со влага кога ветив дека ќе те љубам засекогаш, до нашата голема куќа која од обична градба ја претвори во ѕидови со мирис на љубов.

И не би сменил ниту еден ден од овие изминати 5 децении.

Дури и по 50 години, ти си сè уште најубавата жена која сум ја видел. Ми даде сè за што сонував – дом, семејство, мир и среќа.

Те сакам цели 50 години и ветувам дека ќе те сакам и во наредните 50.

Последното нешто што сакам да го видам пред да заминам од овој свет се твоите очи“.

(О)Милена | Црнобело