Откријте го својот омилен пијалак додека патувате низ земјите во светот

Секое патување со себе носи посебни доживувања и вкусови на храна и пијалаци кои долго ни остануваат во сеќавање.  

Покрај тоа што сите сакаме да ги пробаме вкусните специјалитети и да ги истражуваме кулинарските вештини на посетената држава, имаме желба и да наздравиме со чашка-две алкохол, карактеристична за територијата во која се наоѓаме.   

Да започнеме со алкохолот кој е именуван по шпанскиот збор sangre - крв, и доволно е што го напишав ова за веднаш да погодите за кое пиење станува збор.

Сангрија или мешавина од црвено или бело вино и овошје: јаболко, портокал, лимон... Овошјето е тука за да го апсорбира виното и да му даде посебен шмек. Верувам дека овој вкус на многумина ни е познат. Е па кога сте во Шпанија, налејте си по некоја чашка сангрија.

Ако патот ве одведе во Италија, покрај разновидните видови на вина, треба да дадете шанса и на италијанската ракија позната како грапа. Се произведува од остатоците од грозјето кое било употребено за вино. Но, бидете внимателни, ова е силен алкохол и лесно може да се напиете од него.

Уникум или нешто слично на пелинковец е познат алкохол од Унгарија, кој не можат многумина да го пијат поради горчливиот вкус. Овој растителен ликер кој се чува во дабови лисја содржи преку 40 различни видови на билки.

Ако ништо друго, додека сте во Будимпешта треба да пробате барем една голтка. Ни помалку, ни повеќе.

Оваа мешавина од анасон, цимет и билки или добро позната како бекеровка ќе ви овозможи попријатно да ги истражите градовите и селцата во Чешка. Ако не ми верувате, пробајте и самите ќе се уверите.

Традиционаланта турска ракија – раки со вкус на анис е уште еден вид на алкохол кој треба да се вкуси некогаш во живот. Има неколку начини на консумирање на овој пијалок, некои го пијат директно, други со коцка мраз или разреден со мала количина на ладна вода.

Доволно е да се спомене вотка и веднаш да помислиме на Русија. Колку и да звучи стереотипно, но Русија навистина произведува огромно количество вотка, кој се добива со дестилација на житарки или компир.

Нема да биде коректно ако во листата не го додадам српскиот алкохол, кој сите го знаеме, а тоа е сливовицата. Или пак грчкото узо, кое го пиеме додека одиме на летување таму. И секако нашата мастика.

Автор: Евгениј Хоуп | Црнобело