За бегство од урбаните средини – Zalipie, најшареното полско село со цветни фасади

Ајде да се тргнеме настрана од бучните градови, „начичкани“ со илјадници луѓе, кои растрчани по улици и меѓу високи згради ни даваат до знаење дека живееме во еден задушен свет, отцепен од многу нешта што се блиски до човечката природа.

Кога станува збор за патување, можеби треба да направиме некоја промена. Доста шетавме низ урбани средини, малку фокусот да го свртиме кон многуте села низ светот што чекаат да бидат посетени од некого.

Такво едно постои и во Полска, наречено е Zalipie. Многумина велат дека е меѓу најубавите села во државата, но со сигурност може да кажеме дека e најшареното село во Полска, познато по традицијата на сликање на цвеќиња.

Доволно е да ги погледнете фотките за да сфатите дека во ова полско село постои посебна атмосфера, што без сомнение ги привлекува луѓето и им дава пристап до некоја поразлична перспектива на постоење.

Насликани цвеќиња се наоѓаат насекаде, не само на куќи, туку и на огради, куќарки за кучиња, ѕидови, мебел, облека… Шареноликост на секоја страна.

Традиционалното цртање на цвеќиња започнало во 19. век кога жените од селото сакале да ги прикријат валканите ѕидови, кои прво ги боеле со бела боја, а после цртале на чистата површина.

Во Zalipie постојат повеќе од 30 куќи целосно насликани со цвеќиња и шарени мотиви, но многумина посебно ја издвојуваат The House of the Women Painters.

Тука се вбројува и црквата Saint Joseph, каде внатрешните ѕидови на црквата се покриени со полски цвеќиња, кои овозможуваат незаборавно доживување.

Интересно е да се разгледуваат градбите, но уште поинтересно е да се разговара со мештаните кои живеат во село.

Од нив може да слушнете еден куп интересни приказни, да се запознаете со нивниот начин на живот, креативноста и сè што ве интересира. Освен тоа, тука се наоѓа и пространо зеленило, полно со дрвја, ливади и полиња со цвеќиња.

Без разлика како и да гледаме на Zalipie, во едно може сите да се сложиме - ова село е како некој сосема нов свет.

Автор: Х. Е. | Црнобело