Проодување кај детето: Како да го охрабрите и на што да обрнете внимание?

Предупредувањата од типот „Внимавај, ќе паднеш!“ се непотребни, бидејќи треба да му дозволите на детето да ги тестира своите вештини. Доволно е да бидете во негова близина за да не се повреди. Дозволете му да ги истражува сите можни движења и не плашете се од мал пад.

Првите чекори се навистина возбудливи, како за детето, така и за родителите. Но, не е секое дете исто, па затоа не треба да се споредува со другите ниту, пак, да се форсира. Овој процес најчесто се случува од 10 до 18 месеци, а повеќето деца проодуваат околу првиот роденден.

Пред да ги направи првите чекори, детето поминува низ одредени фази. Најпрво, учи да ползи (иако не е секогаш правило дека ќе се случи оваа фаза). Потоа преминува од позиција на ползење во седечка, и обратно.

Се подигнува на колена, па од клекната положба, со придружување, прави чекор со едната нога. Така зазема исправена положба и стои самостојно.

Доколку бебето доцни со некоја од овие фази, најверојатно ќе доцни и со одењето. Секоја од овие фази е важна, бидејќи со тоа детето ги зајакнува мускулите и зглобовите.

Не ставајте го принудно во некои позиции за кои неговото тело сè уште не е подготвено.

Имајте предвид дека детето ќе прооди кога ќе биде навистина спремно за тоа, затоа што одењето е многу сложена моторна активност која секое дете ја совладува со свое темпо.

Како да го охрабрите детето да оди?

Одењето ќе започне кога бебето ќе се чувствува удобно на своите нозе.

Како што споменавме и претходно, не треба да го форсирате, но доколку покажува знаци дека сака самостојно да стои или да оди, вие може да го охрабрите.

Така, може да измислувате игри и да го поттикнувате да игра во стоечка положба. На пример, дајте му на детето играчки да држи и во двете раце додека стои.

Откако ќе процените дека доволно стабилно стои, тогаш може да започнете да го охрабрувате да презема индивидуални чекори на кратки растојанија, како на пример да ве прегрне вас, да го допре столчето…

За поддршка во раните фази на проодување, држете го бебето на ребрата (не за рацете) за да ја поттикнете употребата на мускулите на стомакот.

Дали треба да се плашите дека детето ќе падне?

Одењето се учи преку обиди и грешки. Иако, нормално, ќе се исплашите кога детето ќе падне, добро би било да не му ги покажувате јасно вашите емоции.

Штом детето ќе научи да паѓа, тогаш неговите први чекори ќе поминат со многу помалку страв.

Предупредувањата од типот „Внимавај, ќе паднеш!“ исто така се непотребни, бидејќи треба да му дозволите на детето да ги тестира своите вештини.

Доволно е да бидете во негова близина за да не се повреди. Дозволете му да ги истражува сите можни движења и не плашете се од мал пад.

За да го заштитите детето, најдобро е да ги отстраните сите тврди или остри предмети во негова близина и бидете покрај него додека истражува.

Кога ќе падне, поттикнете го со позитивен глас, при што наредниот пат кога ќе се потруди да направи нов чекор, нема да биде исплашено.

Знаци на кои треба да обрнете посебно внимание

Кога детето ќе стигне до фазата на проодување, а вие забележите некои од следниве знаци, задолжително контактирајте го вашиот педијатар:

• Воопшто не сака да оди
• Има вкочанети нозе
• Не е во можност самостојно да стои на нозе
• Рацете ги држи наназад
• Има тешкотии со кревање на вратот или исправување на грбот
• Честопати паѓа и нема рамнотежа
• Оди на прсти долго време и тоа не се променува

Секако, не заборавајте дека проодувањето е долг процес за кое треба време и трпение, но ако имате нешто што ве загрижува, не двоумете се и веднаш побарајте стручна помош.

М. Ѓ | Црнобело / фото: freepik.com