„Моите деца ги сакам помалку сега кога се тинејџери - Зошто се чувствувам така?“

И додека сум горда на нив, копнеам за деновите кога имаа дебели бебешки обравчиња и беа како закачени за мене.

Со мојата трпеливост ги научив сè во животот, а љубовта кон нив ми беше безгранична, сè додека сфатив дека ги нервирам, иако не правев ништо поинаку од претходно.

Се чувствувам отфрлено кога сакам да минувам време со нив, а тие ми велат дека се зафатени.

Ги сакам моите 3 деца, но уморна сум од начинот на кој ме третираат. Невозможно е да ги сакам безусловно како кога беа мали.

Знам дека ова е возраст кога тие се откриваат себеси кои се, сакаат да се одвојат од мене и тоа е биолошки преодредено, но сепак целото нивно превртување со очи негативно влијае на нашата врска.

Мразам што на моменти имам негативни чувства кои оние кои јас ги родив.

Дали треба да ги сакам безусловно без разлика на начинот на кој ме третираат? Има прашања кои навистина ми го мачат умот...

Дали и вие се чувствувате така?“

С. С. | Црнобело