Писмо до моето второ дете: „Ќе признаам - не станував секоја секунда да те проверувам дали дишеш“

„Да, твојата облека можеби е користена, односно „втора рака“, и фотографиите за специјалните поводи не ти се планирани, а некогаш доцнат и по неколку дена и ти не ме направи „мама“, но ме направи мајката која се гордеам што сум.“

Моето второ дете,

Можеби дојде по тој ред, но ти не се второрангирано,

Единствено што си второ за мене е што си ми втор јазик.

Оној кој морав да го научам затоа што ти си толку поинакво од моето прво дете (твоето братче/сестричка).

Мојот втор ветар, кога работите стануваат премногу, е некои денови стануваат, ти ми даваш благодат да бидам трпеливa со себе.

Мојата втора природа, да, ти си си своја мала личност, но работите беа малку полесни овојпат. Го немав стресот од улогата мајка за првпат.

Мојата втора кожа, ги ценам нашите милувања под ќебето каде можам да го вдишам твојот мирис, убав како оној на стара книга.

Ќе признаам, не станував секоја секунда да те проверувам дали дишеш, го чувствував тоа во мојот срцев ритам додека спиев.

Не ја проверував мојата апликација толку често како со првото дете за дали треба да ти испасирам авокадо или да ти исцедам сок и твојата книга со спомени уште не ми е готова, иако уште ми е на ум.

Да, твојата облека можеби е користена, односно „втора рака“, и фотографиите за специјалните поводи не ти се планирани, а некогаш доцнат и по неколку дена.

Ме слушаш како врескам повеќе од што би сакала да признаам, ти не пристигна во мир и тишина, а гласот на моето тивко пеење најчесто е прекинат од нешто што се крши и потоа со врескање уште повеќе.

Се слушам себеси како си кажувам „Издржи за миг, почекај секунда“, но тоа не значи дека ти дојде како нешто второ во мојот живот, никогаш немој да ти падне тоа на ум.

Можеби не сум способна да ти дадам сè што сакаш, но секогаш ќе се трудам да ти дадам сè што ти е потребно, те молам не се сомневај во тоа.

Знај во твоето мало главче, дека имаш посебно место во моето срце.

Да, ти си ми второ дете, но не ѝ втора половина од срцето, туку друга половина од него.

Ти не ме направи „мама“, но ме направи мајката која се гордеам што сум.

Би поместила планини за тебе.

Те сакам мое второ дете, кое во ниту еден миг не е второ.

Извор