„Одлучив да немам деца, сега имам над 50 години – зошто не се каам за одлуката?“

„Имам 57 години и немам деца. Верувам дека ќе бев лоша мајка. Јас сум интроверт и ја гледам сестра ми како некој постојано од неа бара нешто – храна, внимание, играчка и постојано ја довикува и ми се потврдува одлуката дека јас не сум за тоа.“ „Никогаш немав желба да менувам пелени или да бидам ненаспана и да немам време и пари.“, „Отсекогаш родителството ме асоцираше на затвор“, се дел од искрените исповеди на луѓе над 50 години, без деца.

Често се случува кога одредена личност или пар ќе кажат дека одлучиле во животот да немаат деца да бидат нападнати поради одлуката.

Но, на крајот од денот реално секој има право да избира што ќе прави во животот и како сака неговиот живот да изгледа.

На Reddit луѓе над 50 години отворено пишуваат зошто ја донеле одлуката да немаат деца и дали се каат за тоа.

Нивните искрени исповеди:

„Го знаете она чувство кога едвај чекате да го научите вашето дете да игра фудбал или што и да сакате да споделите со него... Јас го немам тоа. Ова всушност е недостиг од родителски инстинкт.

Никогаш немав желба да имам деца и не се каам воопшто за одлуката. Не ме сфаќајте погрешно, немам ништо против деца и лут сум им на луѓе кои ги повредуваат или не ги третираат добро, едноставно никогаш не сакав и не сакам да имам свои деца.“

„Имам измешани чувства. Никогаш не се грижев за тоа со партнерот да имаме деца и мислам дека ќе беше катастрофално ако имавме, не знам дали ќе се снајдевме со сите обврски.

Постигнав неверојатни професионални успеси и мислам дека тоа немаше да се случи ако имавме деца. Па, така што да, тоа беше правилна одлука. Но, не е дека на моменти не се прашувам како ќе беше да имав деца и да ги научам на дел од работите што ги знам.“

„Со сопругата одамна избравме да немаме деца. И луѓето често ни пристапуваат со прашања од типот кој ќе ве чува кога ќе остарите или што ако нешто му се случи на твојот партнер што ќе правиш сам/а... Без осуда, но отсекогаш сметав дека ова се себични причини за да имате деца.“

„Не жалам што немав деца, но жалам што никогаш не бев во доволно здрава врска за да почувствувам дека можам да имам деца.

Жалам што не бев доволно силна за да ја напуштам токсичната врска. Да бев, можеби подоцна ќе го имав изборот за деца.“

„Воопшто не се каам. Со сопругот запознавме прекрасни пријатели и го видовме светот.“

„Кога стапив во брак со сопругот тој веќе имаше две деца и знаев дека нема да имаме, затоа што беше многу постар од мене.

Но, за нас тоа функционираше и 26 години подоцна имам 9 внучиња. Односно ја имам забавата, без напорната работа - растењето на деца.“

Уште 5 исповеди на следната страна...