На гости кај Марија: Светол стан од 100м2 во Скопје со асиметрија, многу книги и растенија (фото)

Огромна гарнитура на којашто кој и да седне може и да заспие, мојата омилена, рачно изработена фотелја од 40-тите години на минатиот век, којашто била свадбен подарок на моите баба и дедо. Сега, репарирана и претапацирана, таа претставува уште едно музејско парче што го краси нашиот дом.

Многу им се радувам и на „португалските“ плочки во ходникот, мислам дека даваат една посебна доза на разиграност на просторот.

Немам многу украси, но тие што ги имам сакам да се во интересни форми, текстури и материјали, или донесени од странство. Едноставно, не сум тип што сака „обични“ работи (дури и чашите ни се коси).

Arco подната лампа на Achille и Pier Giacomo Castiglioni е уште едно парче што го посакував од дете. Секако, оваа е исто така копија, но во моментот кога влегов во големата празна дневна, знаев дека ќе ја набавам и дека супер ќе се вклопи.

Единствено парче мебел што отсекогаш сум го сакала, а сè уште недостасува е Egg Chair на Arne Jacobsen (AJ ѕидната лампа ми е порачана за во работната соба), но, си велам кога ќе се преселиме во поголем простор, оваа фотелја дефинитивно ќе биде прва на списокот.

Бидејќи работам од дома, најголем дел од времето ми е на релација работна-кујна, но и двете простории ќе се реновирааат, па додека да дојде новата кујна, веројатно работната ќе ми биде фаворит меѓу двете.

Работната маса ја правевме сами (со соседска помош) бидејќи ниедно студио не сакаше да се нафати да ни ја изработи во димензиите што ги баравме.

Продолжува на следната страна...