На гости кај Кристина: Поткровје во Скопје со уметничко катче и „направи сам“ проекти со ограничен буџет (фото)

Нема поубаво чувство кога ќе му го вратиш сјајот на нешто што одамна го има изгубено.

Сите кутии во кујната за чување на намирници, како и вазните за цвеќе се едноставни тегли од еурокрем (кои Коста со задоволство ги „произведува“) со тантела, кои многу си ги сакам како и криглите за пиво.

Изборот на боја не беше воопшто прашање на избор, веднаш знаев дека ќе биде бело, дали поради мојата професија, дали поради тоа што брзо ми здосадуваат боите, па ќе морам да менувам сè ако е во друга боја.

Белата боја ми е основа со колоритни детали, кои често ги менувам зависно од расположението и годишното време.

Салонските цвеќиња во зелена боја се одличен контраст на белата боја и благодарејќи на светлината, која доаѓа од таванските прозорци, виреат многу добро и го прочистуваат воздухот.

Имам голема фамилија и голем број на пријатели кои често ми доаѓаат на гости, па сакав да има разни катчиња за седење за секој, во зависност од расположението и желбата.

Најинтересно е тоа што кога уредувате со стари предмети секој кога ќе дојде си препознава по некој свој стар предмет и навираат сеќавања кој биле заборавени, на мајка, на татко, на тетка, на баба и така се развива по некоја дискусија за настан, чувство. Убаво е!

Омилен дел ми е галеријата, каде што морав да интервенирам да стават прозорец бидејќи од таванските прозори ги гледате небото, ѕвездите и месечината, но не го гледате зеленилото од дворот, па морав и тоа да го имам.

Продолжува на следната страна...