Емилија од Велес, мајка на дете со аутизам: „Андреј (10) беше напредно дете, но по вториот роденден сè се промени“

Најтешки мигови имате кога…

Кога има некоја мака, го боли нешто или сака нешто, па сака да ни каже, а не знае како, па станува нервозен, фрустриран, плаче и вика.

Која ви е омилена заедничка активност?

Андреј многу сака вода и сака многу да плива, па летото ни е најомилено годишно време кога можеме да уживаме во сите водени активности.

Многу сака и да се вози со автомобил и да патува, како и останатите членови од семејството, па секое слободно време го користиме да шетаме низ нашата убава земја.

Што го вознемирува најмногу? Како реагира на нови познаници, со кој член од семејството, покрај тебе, се чувствува најдобро? Колку вашите други деца се ангажирани околу него?

Андреј најмногу се вознемирува кога нешто сака да ни каже, а не знае како, па станува нервозен зашто не го разбираме.

Сака луѓе, од мал е многу социјализиран и ние сме луѓе што секогаш сме опкружени со многу луѓе, па немаме проблем со тоа.

Со сите членови од семејството има посебна релација, со татко му сака многу да шета, брат му е многу голем пример и го смета поголем авторитет и од мене и татко му, многу му е послушен на него и многу учи од него – тој го поттикна говорот кај Андреј. Со сестра му сака многу да игра, да се гушка и гали. Сака да заспива со неа.

Иако и другите деца имаат свои обврски, свои потреби, сепак поминуваат и му посветуваат многу време на Андреј.

Што преземате за поттикнување на развојот кај Андреј?

Правиме многу работи – посветени сме најмногу на социјализација и комуникација со врсниците, зашто сме виделе дека тоа најмногу влијае на развојот на Андреј.

Се обидуваме да му обезбедиме добро образование и потребни дополнителни третмани од дефектолог, логопед, психолог и сл.

Истражуваме и бараме новитети. И секогаш мислам дека има уште нешто повеќе што може да се направи.

Продолжува на следната страна...