Скопјанец ја запроси саканата во манастирот Острог: „Спиевме во дворот, утрото на ќебето ни слетаа гулаби – не сфатив дека тоа е симбол“

Кога се симнавме по скалите, се случи моментот што засекогаш ќе остане врежан во моето срце.

Филип ме изненади со вереничкиот прстен и ме праша дали сакам засекогаш да го поминеме животот заедно.

Во истиот миг помеѓу нас помина еден свештеник и ни даде благослов, како целиот момент да беше испратен со некоја посебна Божја порака.

Бев целосно збунета, пресреќна и преплавена од емоции. Не очекував запросување, уште помалку на толку свето и мирно место.

Солзите радосници беа неизбежни, а моето „да“ дојде веднаш, од срце.

Тоа беше момент исполнет со љубов, вера и благослов, момент што засекогаш ќе остане нашиот најубав спомен“.

M. M. | Црнобело