30 дена пешачев секој ден по половина час – кои разлики ги забележав?

Детали

недела, 29 мај 2022

„Секој ден можев да се исклучам и да се опуштам, забележав дека телото ми стана поцврсто и позатегнато“ – вели една Англичанка која си дала предизвик 30 дена да прави получасовни прошетки и да забележи што ќе се случи.

Некои од светските тренери на оние што не сакаат премногу да вежбаат им препорачуваат дневно да направат околу 10.000 чекори или да пешачат од 40 минути до 1 час, со цел да останат во топ-форма.  

Џес Бентелмен која работи како менаџер за социјални медиуми во магазинот Woman’s Health си дала предизвик секој ден да пешачи по половина час, а искуствата од овој предизвик ги пренесува во подолг текст објавен во споменатото списание.

Како што вели, предизвикот го започнала за време на карантинот, а по олеснувањето на мерките продолжила да пешачи секој ден затоа што не била доволно мотивирана за да се врати во теретаната.

Веќе добро е познато дека пешачењето е бесплатно, не ви треба посебен простор, а можете да пешачите со пријателите или сами. Како што вели, тоа што има миленик во голема мера ѝ помогнало да биде мотивирана за да го издржи предизвикот.

„Мора да напоменам дека имам куче што треба да го шетам и ако нешто може да ме извади од дома дури и кога не ми се мрднува никаде, тоа е Френк и неговата потреба да ги собере сите стапчиња што ќе ги види во паркот. Тој ми помогна мојот предизвик да помине побрзо, а истовремено и тој го доби потребното време за вежби“ – вели таа.

Според неа пешачењето е вежба што во голема мера се разликува од вежбањето во сала или на справи, затоа што додека во теретаната се обидувате да вежбате што е можно повеќе и да направите поинтензивни вежби, пешачењето ви помага да се опуштите и да се релаксирате.

„Можам да се фокусирам на одлуките што треба да ги донесам, додека ги пуштам нозете да си ја завршат работата, внимавајќи на дишењето и го менувам темпото како што мене ми одговара.

Заради ова само по неколку недели почнав да се радувам на секоја прошетка.

Тие станаа мој ритуал во рамки на кој можев да се ‘исклучам’. Немав потреба да размислувам за апликации за фитнес или планови за вежби, само ја слушав музиката и му верував и ги следев природните потреби на моето тело“.

Џес признава дека во наредните две недели одлучила предизвикот да го продолжи така што наместо да оди во природа почнала да чекори (многу бавно) по лента, а по завршувањето на месецот резултатите биле видливи како во поглед на нејзината физичка, така и со менталната состојба.

„Получасовните прошетки надвор ми помогнаа да се ослободам од притисокот за вежбање, да излезам од дома и да си го ослободам мозокот. Успевав да се опуштам, да дишам свеж воздух, да се движам и да ја подобрам циркулацијата“ – вели таа.

Од друга страна, пешачењето на лента ѝ помогнало да се испоти и да го зацврсти торзото.

„Искрено овие ‘пешачења’ беа потешки од моите прошетки во природа, но сепак беа изводливи и не се чувствував преморено како што се чувствувам кога ќе излезам од теретана“ – вели таа.

За крај Џес појаснува дека најверојатно нема да продолжи со секојдневните прошетки, но дефинитивно двапати во неделата тренинзите во теретана ќе ги замени со прошетки.

Колку пати неделно вие одите во прошетки и дали би прифатиле ваков предизвик?

 Б. С. Б. | Црнобело