Изгубен ден

Си била во еден град една улица во која се наоѓале само дуќани. Сопствениците на дуќаните живееле и работеле во коректни и фер услови.

Секој ден во исто време сите заедно ги отворале и затворале своите дуќани, а потоа си оделе дома.

Еден од сопствениците секоја вечер додека го затворал дуќанот, говорел:

- Изгубив уште еден ден.

Бидејќи тоа се повторувало секоја вечер, неговите колеги заклучиле дека лошо му оди трговијата и со намера да му помогнат на својот колега, се договориле утредента сите да му праќаат муштерии, за и нему да му тргне работата.

Така и било. Утредента, кога некој ќе дојдел да купи нешто, сите сопственици го праќале во тој дуќан. Кога дошло време дуќаните да затворат, тој ист сопственик повторно затворајќи ја вратата од својот дуќан изговорил:

- Изгубив уште еден ден.

- Е па сега претера, повикале во еден глас останатите сопственици - цел ден сите муштерии ги праќавме да пазарат само кај тебе, а тебе пак ти е малку иако заработи колку сите ние заедно!

- Е пријатели мои им одговори стариот продавач, имам јас пари да ве купам вас и вашите дуќани, не е работата во парите. Пари имало и ќе има, но овој, ваков - денешниов ден кој заврши, НИКОГАШ ПОВЕЌЕ НЕМА ДА СЕ ВРАТИ.