Поучна приказна: Што е единственото нешто во животот кое е вистински наше?

Еден човек починал...

Кога го сфатил тоа, видел како Бог доаѓа кон него со куфер во раката.

Како се одвивал дијалогот помеѓу Бог и мртвиот човек?

Бог: Во ред сине, време е да тргнеме.

Човекот: Зарем така брзо? Имав многу планови.

Бог: Навистина ми е жал, но време е да тргнеме.

Човекот: Што имаш во куферот?

Бог: Тоа што ти припаѓа.

Човекот: Тоа што ми припаѓа? Мислиш моите работи, облека, пари...

Бог: Тие работи не се твои, тие ѝ припаѓаат на Земјата.

Човекот: Дали се тоа моите сеќавања?

Бог: Не, тие му припаѓаат на времето.

Човекот: Дали се тоа моите таленти?

Бог: Не, тие им припаѓаат на околностите.

Човекот: Дали тоа се моите пријатели и семејство?

Бог: Не, сине. Тие му припаѓаат на патот по кој си одел.

Човекот: Дали тоа се мојата сопруга и деца?

Бог: Не, тие му припаѓаат на твоето срце.

Човекот: Тогаш тоа мора да е моето тело...

Бог: Не, не, тоа ѝ припаѓа на прашината.

Човекот: Тогаш тоа сигурно е мојата душа!

Бог: Грешиш сине, твојата душа ми припаѓа мене.

Човекот со солзи во очите и страв го зема куферот од божјите раце и го отвора. Празен е. Со скршено срце и солзи, кои му се слеваат по образите го прашува Бога:

Човекот: Никогаш ништо не било мое?

Бог: Така е, никогаш не си имал нешто од тоа.

Човекот: Па, тогаш... Што било мое?

Бог: Твоите МИГОВИ. Секој миг што си го живеел е твој.

С. С. | Црнобело