Денес, после 3 години, првпат ја гледаш како преминува улица...


Денес, после 3 години, првпат ја гледаш како преминува улица...

Првпат после 3 години, стоиш на крстосница, кога ја здогледуваш. Има кафеава кожена чанта, лежерно префрлена околу рамото и бела, бисерно ланче околу вратот.

denes-posle-3-godini-prvpat-ja-gledas-kako-preminuva-ulica-001.jpg

Нејзината глава се мрда во ритамот на песната која ја слуша и не можеш, а да не размислиш што ли пее сега под туш, со која ли песна заспива?

Порано се шегуваше дека музиката не е нејзина силна страна, но го сакаше нејзиното неделно потпевнување додека појадуваше, нејзината насмевка пред твоите очи, твоите прсти преплетени во кошулата која ја носи.

Ги отвора очите малку пошироко штом те здогледува, се насмевнува и ти мавта.

Немате многу време за зборување додека се одминувате, а човечето на семафорот почнува да трепка.

Си размислуваш како нејзината коса изгледа поинаку. Не е поинаку потшишана, нема друга боја, туку едноставно различно ѝ стои на лицето.

Не изгледа така детинесто и безгрижно кога ти го кажува тоа „здраво.“

И додека те одминува, не можеш а да не застанеш и да ја гледаш.

Се прашуваш кој ја слуша додека таа му зборува под ѕвездите навечер и кој ја носи до дома кога нозете повеќе не ја држат.

Пред 3 години ти кажа дека те сака.

Денес за малку ти ќе кажеше те сакам назад.

Извор

Би можело да ве интересира:

Ми вели „Кажи ми искрено“, ѝ кажав и сега не ми зборува веќе 3 години Ме гушеше со прашањата: „Нели сум во право, нели и ти би го сторила тоа, нели е ...
Патишта крпени, ќе тргнеш на пат – ќе завршиш во ендек: Имаш ли сила д... Имаш ли сила да се бориш со ветерници? Ти остана ли малку верба дека работите не...
„Не ти работам за почетна плата од мизерни 500 евра!“ Пред некој ден успеав да ја слушнам и оваа мудрост. Ние Македонците сме генералн...