Текст кој ќе ви ја рани душата: „Да се биде депресивен значи да липаш како претепано куче, но никој да не те слуша“

Сите кои се борат со депресијата или имаат блиски и сакани луѓе кои секојдневно се соочуваат со своите демони, најверојатно ќе се пронајдат во овој текст.

Едноставен, но длабок, тажен, но вистинит - депресијата е тука за да нè потсети дека е реална, а не некакво си „помодарство“ и дека на сите депресивни луѓе треба само да им се подаде рака, а не мудрување и бескорисни совети:

Депресијата е како да си присутен, но не постоиш.

Депресијата не трпи забрани, наредби и совети.

Депресијата плаче внатре во човекот, додека надвор се обидува да се скрие.

Депресијата привлекува нечистотија, огорченост, занемарување.

Депресијата го голта времето.

Да се биде депресивен значи да имате врзан камен за ногата што нè влече до самото дно на нашите црни мисли.

Да се биде депресивен значи уништување на односите со својата рамнодушност и студенило.

Да се биде депресивен значи да липаш како претепано куче, но никој да не те слуша.

Да се биде депресивен значи да се бориш секоја вечер.

Кога бев во депресија не сакав да живеам, бидејќи каков живот беше тоа?

Кога бев во депресија, ја игнорирав сета помош.

Кога бев во депресија, никогаш не сонував за храна, скап автомобил или нов дом. Само сакав сè да заврши.

Депресијата е болест на душата.

Престанете да ги советувате пациентите да станат од креветот. Престанете да го занемарувате она што толку многу ги повредува!

Ако сакате да помогнете, бидете сигурни дека тоа не е воопшто лесно.

На депресијата ѝ треба љубов, разбирање и присуство.

Извор