Секоја маска крие неколку лица, а секое лице крие неколку маски - Зошто носиме маски?

Дали некогаш сте се запрашале зошто некој се однесува поинаку од она што е? Зошто носи маска кога е со вас?

Во овој текст ќе зборуваме за маски и лица, две работи што звучат слично, понекогаш имаат слична функција и процес на формирање, но се, всушност, две различни работи. Секоја маска крие неколку лица.

Зошто луѓето сакаат да носат маски?

50 нијанси на сива боја

Светот не е црно-бел, според тоа, не сме ниту ние. Навистина постојат 50 нијанси на сива боја и неограничен број на нас самите.

Ова не значи дека сите страдаме од нарушување на личноста, туку дека имаме капацитет да бидеме различни, во зависност од ситуацијата, луѓето и нашите потреби. Лицата што ги имаме се, всушност, нашите верзии.

Повеќе лица ја претставуваат способноста на луѓето да се адаптираат на нови околности. Способноста за адаптација е единствената константа во светот што се менува. Од тоа зависи нашиот опстанок и опстанокот на цивилизацијата.

Како се развива нашето лице, а како маската?

Не постои ништо ако не постои искуство. Она што нè сочинува се состои од нашето Јас со кое сме родени. Во детството сме како неоформена глина со внатрешни механизми и карактеристики.

Луѓето понекогаш велат дека се чувствувале најмногу свои кога биле деца. Во извесна смисла, ова е вистина, бидејќи во тој период ние сме она што сме, основно јадро, и се однесуваме на тој начин.

Децата се однесуваат според нивните чувства и потреби. Нема инхибиција. Како што растат и стануваат свесни за другите луѓе, развиваат потреба за припадност и заштита. Се менуваме и создаваме поголем број на лица, нашето Јас.

Искуството, всушност, ги обликува нашите лица, формирајќи ја глината од постоечкиот материјал за да можеме да се справиме со светот на најдобар начин.

Слично е и со маските. Искуството ја игра важната улога во создавањето на маската. Од искуството дознаваме како светот нè гледа. Маските често се јавуваат како производ на увид на некои слабости и потребата да се замени оваа слабост со нешто подобро.

Маската се јавува како вештачко творештво, без материјал што постои во нас, нешто што го правиме од друг материјал за да ги замениме деловите на себе што не ги сакаме.

Ова може да се разбере како форма на компензација - го заменуваме недостатокот со усвојување на одредени својства и способности со кои ќе ги покриеме недостатоците.

Но, додека стекнувањето на вештини и способности претставува одреден развој, маските ја немаат оваа развојна насока.

Од кога постои светот, постојат и маските

Облеката секогаш претставувала некој вид на костим. Кога оделе во војна, воините секогаш се облекувале во специјални костими, ги мачкале своите лица со бои и сл. Целта на ваквото однесување била да се создадат воини од обични работници.

Со цел да ја исполнат својата задача, за да одат во битка, морале да станат некој друг. Ова го правиме и денес, со ставање на шминка. Шминката го претставува тој вид на подготовка на „борба со светот“. Која е целта?

Во нови ситуации, кога не знаеме што нè очекува, ставањето на бојата на лицето за нас претставува штит, како што витезите имале штитови. Денес ги користиме маските за да се заштитиме себеси.

Што штитиме? Го штитиме нашето Его. Погледнете ги сите суперхерои зад маските. Нивните првични искуства не биле добри, биле повредени, слаби, не им се допаднаа како другите ги гледаат. Кога би го облекле костимот и кога би ја ставиле маската ќе станале некој друг, подобар, посилен, побрз - херој.

Така е и со нас. Ги ставаме своите бои кога се соочуваме со светот, за да се издигнеме и заштитиме.

Ашера | Црнобело