Да, некогаш те сакав - сега можеш да спиеш мирно...

Зошто оние кои ги сакаме, но со кои сме ја прекинале врската, понекогаш одлучуваат да ни се вратат? Оној маж кој ви го скршил срцето, од кој сте си заминале со солзи во очите - приказна која никогаш не ја заборавате.

Таквите луѓе речиси никогаш не се разликуваат од било која операција по која сè уште со себе си ја носите лузната на местото каде некогаш имало огромна рана.

Ви разјаснил дека сè е завршено, а потоа решава ненадејно да се врати во вашиот живот. Зошто се враќа?

Еднаш месечно или барем на секои шест месеци добивате од него некоја порака или повик. Сака да знае што се случува во вашиот живот, да се пофали за своите успеси, да ве покани во кино или повторно да ве врати назад во пеколот...

Не разбирам. Целиот мој живот ми се чини како страдањето и збунетоста да не завршуваат тука. Досега бил во брак двапати и јас бев, сите лоши работи биле кажани, сите извинувања... Станав индиферентна многу одамна, а сепак, сè уште знае да боли.

Сè се сведува на таа контрадикција - индиферентна сум, а сепак, ме боли.

Не звучам убедливо?  Па, тоа се моите емоции. Кога се вљубуваме, ги отвораме нашите срца - и тоа е како еден огромен канал низ кој постојано минуваат информации кои се невозможни за контролирање.

Личноста која нè повредила сè уште има пристап до тој канал и повремено знае да стигне до оние најдлабоките, скриени емоции.

Кога тогаш, ќе се јави и ќе ве праша што правите, што се случува во вашиот живот, а зад сето тоа се крие само едно нешто: „Ме сакаше некогаш?“.

А, одговорот секогаш е „Да, со сето срце“.

Но, тие зборови никогаш не се изговараат.

Па главниот заклучок, можеби и од другата страна треба да бидат возвратени работите? Можеби и јас еден ден треба да се јавам, да прашам што прави или барем искрено да одговорам на она скриено прашање...

Да кажам: „Те сакав... Сега можеш да се смириш...“.

Н. Г. | Црнобело