Едностраната љубов не е љубов и точка

Секоја ноќ се прашуваш дали вредиш. Зошто не си доволна, зошто не си избраната. Лежиш во креветот и си премотуваш во главата - мора нешто да си погрешила, мора да е до тебе.

Едностраната љубов не е љубов. Тоа е измачување.

Тоа е чекање на нешто кое никогаш нема да се случи. Тоа е гледање во некој кој не те гледа.

Тоа е мислење константно на некој на кој не му паѓаш на ум. Тоа е зјапање во телефонот и чекање на порака залудно.

Се бориш со своите емоции, се бориш со реалноста. Веруваш во своите фантазии и одиш против тоа што луѓето ти го велат. Тоа е битка која не можеш да ја добиеш.

Одиш против својата интуиција. Против срцето. Губиш одново и одново.

Се предаваш на нешто кое порано или подоцна ќе те уништи.

Ти само даваш, а другата личност само зема. Правиш сè за да успее, но другата личност не ни размислува за тоа.

Ти плачеш, а другата личност се смее.

Се уништуваш себеси. Секоја ноќ се прашуваш дали вредиш. Зошто не си доволна, зошто не си избраната.

Лежиш во креветот и си премотуваш што сè си кажала и направила, мора нешто да си погрешила, мора да е до тебе.

Чувствуваш дека никогаш нема да бидеш сакана.

Но, вистинската љубов не е еднострана. Таа е разбирање, заедничко патување, избирање еден на друг, прифаќање еден на друг и сакање дури и во најлошото. Сплотеност на двајца луѓе кои си ветуваат да бидат тука еден за друг и во добро и во зло.

Тоа е лојалност, посветеност, интимност, длабочина, сила, причина за живот, причина за верба во животот.

Вистинската љубов лекува, а едностраната крши и повредува. Едностраната љубов е поетски термин за страдање. Ништо повеќе.

С. С. | Црнобело