Време ли е за брак? (2)

Дали воопшто е можно смирено и сталожено да го почекате големиот ден кога една врска уште повеќе ќе се зацврсти до стапување на идните сопружници пред олтар?

 

Што ако тој е подготвен за брак, а таа не? Или обратно, што е почест случај? По повеќегодишна врска, неа и се чини дека нема повеќе што да се чека.

Родителите и пријателките постојано и велат дека е време двајцата да станат посериозни и да основаат семејство, но тој има јаки аргументи: сака двајцата финансиски да се осамостојат. Во овој случај можеби треба да се има побавен пристап.

Без разлика на тоа кој сака, а кој не сака брак, добро е да се наоружате со трпение и да не придавате важност на туѓите притисоци. Добро е двајцата да си кажете што сакате, но треба да се има и разбирање кон туѓите ставови.

Можно е зад некои разумни објаснувања да се кријат различни стравувања, пред сè несигурност во себе, страв од тоа дека нема да биде во можност да му се посвети на семејството, па дури и од дефинитивното одвојување од стариот начин на живот.

Жените тоа не го разбираат, но да се простите од момчешкиот начин на живот не е едноставно! Можеби најдобра варијанта е кога еден пар ќе почне да живее заедно некое време, па на тој начин ќе види дали и како функционираат потполно сами.

А што кога ситуацијата е спротивна – тој сака брак, а таа не? И тоа се случува...

Нему повеќе не му се доволни излегувањата и дружењето со пријателите, сака да се смири и да има деца. Таа стравува дека тој во неа гледа само мајка на неговите деца, но не и привлечна жена и се плаши дека со стапувањето во брак ќе ја изгуби женственоста.

Во секој случај, доколку чувствувате дека партнерот сака да ве манипулира, сака да ве смени, од начинот на кој се облекувате до вашиот карактер, најдобро е да се откажете од венчавката.

Бракот е за оние што не се плашат од одговорности, за оние на кои им досадила улогата на вечен адолесцент и за оние што се подготвени да се фатат во костец со реалните проблеми.