Репортажа за Белград: „Моето прво излегување од Македонија по пандемијата – мирисаше на живот“

Ова патување беше моето прво напуштање на границите, па секако дека ми годеше промената. Еден мој другар требаше да оди да се вакцинира во Белград, па си реков зошто да не тргнам и јас со него. Во последен момент се договориме неколку души и по четири часа возење стигнавме во градот со кој ме поврзуваат многу нешта.

Само што слегов од колата, пред да се качам во зградата каде што требаше да преноќам, се отвори небото и во рок од неколку минути бев целосно накиснат.

Но, тоа не ми сметаше, знаејќи дека конечно може да ги разбудам старите чувства и да шетам во град каде маските не беа задолжителни за носење на отворен простор (тогаш кај нас беа задолжителни уште). Сето ова се случи во мај, додека во Македонија постоеја поинакви закони.

Со автобус се одвезовме до Кнез Михајлова и се изненадив од онаа радост што само патниците можат да ја почувствуваат во себе. Онаа слобода што се појавува во тебе и ти овозможува да местото го доживееш во најчиста форма.

Како човек што сака да чита и пишува, влегов во книжарниците на „Лагуна“, „Вулкан“, „Бука“, потоа продолжив се спуштив до Дорчол. Кафулињата беа преполни со луѓе, Белград мирисаше на живот, онаков каков што го помневме пред пандемијата.

Пред хотел „Москва“, еден од најстарите хотели што работи во Белград, се запознав со двајца патници од Колумбија кои со години го истражуваат светот. Кога се сретнав со нив правеа интересни трикови и жонглираа на црвено светло на семафорите, така заработувајќи.

Преку ден времето супер ни поминуваше, а навечер, поради тоа што локалите работеа до 22 часот мораше да се снаоѓаме. Најлесно беше да се купи пиење и да се замине во парк, како што сите што беа излезени го правеа тоа.

Тогаш улиците вриеја со народ и се случуваа секакви настани. Во секоја улица се слушаше гласна музика од приватни забави што се случуваа по станови.

Кога ќе се најдеш во Белград има што да се види. Претходно кога и да одев таму, често знаев да прошетам до Ада Циганлија, кејовите на Дунав и Сава, но овој пат за првпат стапнав на Земунски кеј и ја прошетав целата околина, вклучувајќи ја и кулата Гардош и тесните улички со калдрма кои ќе те одведат до една панорама на целиот град.

На враќање сакавме да го посетиме Големиот воен остров, кој се наоѓа на сливот на реките Сава и Дунав. Многумина ми имаат зборувано за ова место, но поради збиена агенда не успеавме да дојдеме до таму, само од далеку ја видовме плажата Лидо, која се наоѓа на северниот дел на островот.

Во лето ова место е преполно со капачи и луѓето кои сакаат да уживаат во едно поинакво опкружување. Си дадов за цел следниот пат да го чекирам и ова место.

Во секој случај, првото патување по година и пол помина одлично. Како за крај, ќе препорачам неколку локали кои успеав да ги посетам. Сплавот „Гугутка“ на Земунски Кеј за добро уживање во пладневните часови, потоа ако сакате добро кафе тогаш најдете го кафулето „Koffein“, а ако сакате добра пица, пробајте ја во „Botako“.

©CRNOBELO.com Забрането преземање и копирање. Крадењето на авторски текстови е казниво со закон.

Автор: Е.Х | Црнобело