Првите 3 години од родителството се најтешки - после станува полесно

Моето родителство се промени кога дознав дека критичните години се само првите три. Да, само првите три.

После тоа, сè постепено станува полесно, сè додека еден ден додека детето не стане возрасна личност.

Првите три години се нарекуваат фаза на доверба наспроти недоверба и претставуваат фазата на „слетување“ во животот.

Вашата задача како родител е безрезервно да го опсипувате со љубов детето.

Кога ќе се насмее, вие му се насмевнувате назад. Кога е тажно, да го утешите.

Кога сака да си игра со вас, вие да играте со него. Кога сака да биде прегрнато, да го прегрнете.

Ако му одговарате конзистентно и со љубов во оваа фаза, детето учи дека луѓето се полни со љубов и дека светот може да биде безбеден.

Тие не учат за мама и тато или за нивниот дом. Тие преку вас го учат светот.

Да го кажеме тоа со други зборови?

Во првите три години од животот, детето не учи само за вас. Тоа го учи светот преку вас.

Ако ја освоите нивната доверба, сте направиле тие да имаат доверба во светот. Ако не можат да ви веруваат вам, нема да можат да му веруваат ни на светот.

Нема друга фаза во животот кога личноста е толку подложна на влијание.

Понекогаш, детето ќе има многу непогодни барања, како кога ќе ве моли да го земете во раце кога вие штотуку сте се вратиле од работа и сте уморни.

Не го одбивајте, ниту казнувајте. Само оставете сè и земете го.

Можете мудро да го пренасочите во друга активност подоцна, но најпрво мора да ја исполните неговата потреба за поврзаност.

Кога ќе сподели со вас играчка или храна, примете го тоа со целосно внимание и благодарност. Тоа ви го дава сето што го има.

Тоа не е само играчка, туку целото негово богатство. Кога го цените, во неговиот многу впивлив ум се запишува дека тој/таа е важен/а.

Понекогаш, детето ќе биде немирно, раздразливо и крајно тешко.

Ќе пробате пет различни оброци, и ќе ги одбие сите.

Ќе му смените пелени и облека, и пак ќе плаче.

Ќе го смирувате со часови, а сепак нема да заспие.

Ќе се почувствувате фрустрирано, дури и луто. Тоа е разбирливо и сосема човечки.

Но, во тие моменти, треба да запомните едно: детето не се обидува да ве изнервира.

Продолжува на следната страница...