„Имам три деца и признавам – најмалото ми е омилено“

„Знам, неприфатливо е да кажам дека имам омилено дете. Но, иако подеднакво ги сакам сите мои деца, со најмалото ми беше најлесно“.

Само што ми заврши породилното отсуство по третата бременост. На некои места можеби имањето три деца е норма, но статистички, знам дека ова е реткост во развиените земји.

Дури и реакцијата на семејството кога им кажав дека ќе имаме трето дете беше изненадување.

Ми рекоа дека сигурно сама сакам да се казнувам штом сум се одлучила за три деца.

И искрено, некои денови мислам дека се во право.

Бидејќи и со две деца, голем дел од времето се чувствував како да се давам во хаосот.

Сето ова ме води до моето признание – ако мислите дека со три деца станав родител експерт, ќе ве разочарам.

Јас сум далеку од експерт, но имам искуство да преживеам со деца (на возраст од пет години, две години и четири месеци).

И, има и уште едно нешто што научив – грижата за некои бебиња е полесна.

Знам, знам, неприфатливо е да кажам дека имам омилено дете.

Подеднакво ги сакам сите мои деца, но со третото досега ми било најлесно.

И, многу повеќе уживам во грижата за него отколку за претходните две.

Дозволете ми да ви објаснам.

Кога ми се роди првиот си во 2019-та, бев новопечена мајка, анксиозна и постојано пребарував на Гугл што е нормално а што не.

Со други зборови, немав трпение, син ми имаше многу гасови и постојано плачеше и целото породилно отсуство го поминав преморена.

Додека да ја родам ќерка ми во 2022-ра, мислев дека вториот пат ќе знам што правам.

Па, изгледа дека универзумот има смисла за хумор бидејќи ќерка ми одбиваше да спие.

И не само тоа, туку почнуваше да плаче на глас кога пробував да ја ставам во креветчето или да му ја дадам на некој друг да ја држи во раце.

Додека да се вратам на работа, повторно бев преморена.

И потоа, минатиот октомври пристигна моето трето бебе, како мало чудо.

Спиеше во креветчето, ретко плачеше, јадеше и само си уживаше.

Постојано чекав да се појави некој проблем, но немаше.

Па, зошто е во ред да ги сакате сите ваши деца и да имате омилено?

Најпрво, секое бебе е различно. Сите си имаат свои карактери и родителите не можат да направат ништо.

Што побрзо го прифатите овој факт, толку помалку стрес ќе чувствувате.

Ако сакате да имате контрола, може да ви биде тешко.

Но, ако бебето не сака да спие и сака да плаче, потсетете се дека некои работи се надвор од ваша контрола.

Второ – не можете да контролирате какво бебе ќе добиете, па опуштете се.

Ако сте нови родители и се справувате со непроспани ноќи и анксиозни денови, запомнете дека станува полесно.

И, не бидејќи вашето бебе се променило – вие сте тие што се менуваат.

Извор