„Се каев што станав мајка, не почувствував неверојатна љубов за моето бебе како што ми опишуваа“

Парот бил заедно повеќе од 6 години кога Емили забременила во 2017 години, по само неколку седмици обиди. Таа вели дека не уживала во бременоста, а синот Робин бил роден во јули 2018 година.

„Беше прекрасно кога за првпат го држев Робин, ненадејно тој беше со нас и не можев да престанам да зјапам во него. Чувствував воодушевување, но не ја чувствував онаа неверојатна љубов што другите луѓе ја опишуваат. Би го дала на некој друг во секоја можна пригода. Се чувствував неверојатно виновно поради тоа.“

По многу бессони ноќи Емили била истоштена од справувањето со родителските обврски.

„Бев многу добра мајка, затоа што секогаш го правев најдоброто за него, но ми беше тешко позитивно да комуницирам со Робин затоа што бев преуморна. Тој заслужуваше да гледа насмеани лица околу себе, а јас плачев постојано. Едвај се собирав, но знаев дека не можам уште долго.“

Кога Робин имал 4 месеци Емили искрено поразговарала со терапевт, кој ѝ дал соодветни совети и ѝ препишал соодветна терапија.

Таа се вратила на работа кога Робин имал 8 месеци.

„Беше прекрасно што се вратив и што можев шолја чај да пијам долго и на раат или да одам во тоалет кога ми се оди.“

Емили вели дека нејзиниот живот станува многу подобар како што Робин расте, што е случај и со многу други мајки кои на почетокот минуваат низ слична криза.

Доктор Тивари вели дека жените не говорат често отворено на оваа тема од стравот да не бидат осудени. Не сакаат другите луѓе да ги гледаат како себични и мислат дека се лоши мајки.

Но, таа, како и многу наши психолози, порачуваат дека проблемот може да биде решен само тогаш кога ќе се зборува отворено за емоциите, ќе се побара помош од стручно лице и ќе се работи на подобрување на ситуацијата.

*Некои имиња во приказната се изменети за да се зачува идентитетот

С. С. | Црнобело