Ние, Македонците, си имаме навика постојано да си „кукаме“ - Kако тоа ни го уништува животот?

Прекинувањето на циклусот бара свесен напор и нови стратегии:

Практикувајте благодарност

Фокусирајте се на она што оди добро и бидете благодарни

Поставете граници за жалбата

Ограничете колку време смеете да трошите на изразување фрустрација. На пример, дозволете си пет минути да се пожалите, а потоа преминете кон барање решенија.

Преформулирајте ги негативните мисли

Наместо да кажете „Ова е страшно“, обидете се со „Ова е предизвик, но морам и можам да се справам со него“.

Активно барајте решенија

Откако ќе го идентификувате проблемот, запрашајте се кои чекори можете да ги преземете за да ја подобрите ситуацијата. Акцијата го намалува чувството на беспомошност.

Создајте квалитетни и позитивни врски

Опкружете се со луѓе кои охрабруваат позитивно размислување и конструктивни разговори.

И треба да запомниме дека нашиот начин на размислување го обликува нашиот свет. Треба да избереме мисли кои нè градат, наместо да нè рушат.

Следниот пат кога ќе почувствувате желба да се жалите, запрашајте се: „Што можам да направам за да го подобрам ова?“

Во ред е некогаш да си олесните на душата, но не и „кукањето“ да ви биде секојдневие.

С. С. | Црнобело / фото: depositphotos.com