Се огласи девојката која беше најдена со скршени раце и нозе во Дубаи: „Ме нападнаа богаташи, ми се закануваат и сега, а полицијата ги штити“

Марија осум денови била во кома, а кога се разбудила, рацете ѝ биле врзани за креветот со лисици.

„Се разбудив и веднаш почнав да мислам на најстрашното. Не ми беше јасно што се случува. Не знаев која сум ниту каде сум. Долго време не можев да си го кажам името.

Не ја препознав ни мајка ми кога ми се јави преку видеоповик. Немав контакт со реалноста. Не можев да спијам, ден и ноќ бев будна, врзана за кревет“.

Марија вели дека во болницата била заведена со лажно име, со цел да се скрие информацијата дека е таму.

„Иако го имаа мојот пасош, ме запишаа со лажен идентитет. Лежев во болница со друго име, а како дијагноза им имаа запишано некаква инфекција. Бев запишана како 37-годишен пациент.

Мајка ми долго време ме барала, но никој не знаеше каде сум. На крај, сопругата на мојот пријател, која живее во Дубаи, успеа да ме лоцира“.

Според полицијата во Дубаи, Марија влегла на градилиште и паднала од голема височина. Но, таа вели дека ова е обид да се скрие нејзината приказна, а додава и дека третманот што го добивала од надлежните бил ужасен.

„Беа агресивни, доаѓаа навечер за да ме испрашуваат. Ми го одземаа пасошот, ми го земаа телефонот и пробуваа да го отклучат. До денес ми го немаат вратено телефонот.

Ми велат дека ќе ми го дадат ако одам во Дубаи да си го земам. Очигледно, нема да го направам тоа“.

Во период од четири месеци, на Марија ѝ било забрането да ја напушти земјата додека траела истрагата. Но, иако четирите лица што ја нападнале биле приведени, ги ослободиле за еден ден.

„Кога траеше истрагата ми велеа дека ги прегледувале сите безбедносни камери, но постојано развлекуваат нешто, за на крај да речат дека снимките биле избришани.

Во држава полна со безбедносни камери, овие снимки треба да бидат достапни за само неколку часа. Но, некако, во мојот случај, камерите не работеле, а другите снимки биле избришани.

До денес, четирите лица што ми го направија ова се на слобода. Надлежните не ни пробаа да откријат што се случи. Само го затворија случајот“.

Марија вели дека во Украина бил отворен случај за трговија со луѓе, но набрзо бил затворен. Таа смета дека нејзините напаѓачи имале силни врски кои им помогнале да ја замолчат.

„Нивните родители имаат бизниси во Дубаи, поврзани се со Русија, а овие семејства кои се милијардери дефинитивно имаат врски што можат да им помогнат“.

Проблемите на Марија не завршила ни откако си заминала од Дубаи. Таа отишла во Норвешка да живее со нејзината мајка, но овде добивала закани од напаѓачите

„Ме контактираа и се заканува дека ќе ми го убијат семејството. Ми испратија порака: ’збогувај се со семејството, ќе те најдеме, ќе дојдеме во Норвешка‘.

По ова се јавивме во полиција и оттаму ни дадоа ’копчиња за итни случаи‘ – ако го притиснеме, полицијата веднаш е информирана.“.

Иако имаат помош од полицијата, Марија вели дека уште живее во страв.

„Секогаш сум многу внимателна, особено кога патувам. Никогаш не ја споделувам мојата локација бидејќи знам дека овие луѓе можат да ме повредат, а и отворено ми се закануваа дека ќе го направат тоа“.

Иако помина повеќе од една година од нападот, Марија вели дека уште заздравува.

Сега се соочува со компликации како мускулна атрофија, а мора да користи и патерици бидејќи операцијата на едната нога се искомплицирала.

Иако сака да се бори за правда, вели дека здравствената нега ја чини многу, па не е во можност да плаќа и адвокати.

„Една година подоцна, уште ми е нереално. Одново учам да им верувам на луѓето.

Сега можам да одам, но уште користам патерици. Повторно се чувствувам жива и сакам одново да си го изградам животот“.

Марија има огромна помош од нејзината мајка, а главниот фокус сега ѝ е да се врати на нозе.

Се надева и дека нејзината приказна ќе ја зголеми свесноста за опасноста што демне во Дубаи.

„Тоа е мрачно место кое можеби изгледа како рај, но реалноста е многу поразлична. Овде циркулираат многу пари, а зад овие пари има опасни луѓе.

Ако одите таму, бидете внимателни и не верувајте на никој. Потпирајте се само на себе и осигурете се дека сте на безбедно бидејќи ако ви се случи нешто, полицијата нема да ви помогне“.

Спирова С. | Црнобело