Ученици собрале пари за бионички екстремитети на наставничката која ги изгубила рацете и нозете, за да може да им се врати

Детали

петок, 12 ноември 2021

Наставничка од Англија останала без раце и нозе поради септички шок и мислела дека никогаш нема да се врати на работа, но нејзините ученици помогнале во собирањето пари за бионички екстремитети, па за неполни две години од несреќниот настан, таа се вратила во училница.

Кат Трегена е 47-годишна наставничка од Англија која ги изгубила рацете и нозете поради септички шок, но сега има бионички екстремитети благодарение на нејзините ученици и колеги од училиштето.

Во ноември 2019 година Кат порано си заминала од работа бидејќи се чувствувала лошо и тогаш помисла дека можеби има грип.

Бидејќи било петок, планирала викендот да седи дома за до понеделник да ѝ биде подобро. Но, симптомите почнале да ѝ се влошуваат, па решила да се консултира со медицинско лице по телефон.

Лекарот сфатил дека симптомите што ги има Кат се всушност симптоми за сепса, па веднаш испратил возило за брза помош кај неа.

„Во недела попладне се јавив кај лекарот и тие ми испратија возило, а мислам дека тоа ми го спаси животот. Веднаш ме однесија во болница и истото попладне имав неколку инфаркти, а неколку органи престанаа да ми работат“, раскажува Кат.

Сакајќи да го спречат ширењето на сепсата, лекарите веднаш ѝ ги ампутирале нозете од колената надолу, како и рацете од лактите надолу.

На Кат не ѝ било воопшто лесно со новонастанатата ситуација, но си ветила дека ќе се врати на работа што е можно побрзо.

„Ми беше потребно време да се помирам. Јас сум мајка и сакав да бидам активна мајка. Си ја сакам професијата и си реков дека морам да се вратам во училница“.

На Кат и дале протези од болницата, но нејзините ученици, како и нејзините колеги, го сакале најдоброто за неа, па помогнале во собирањето на над 30.000 долари преку GoFundMe, за Кат да може да добие бионички екстремитети.

Бионичките раце на Кат се направени со 3Д печатач и имаат сензори кои ги детектираат движењата на мускулите, па функционираат како вистински дланки.

Наставничката вели дека не било воопшто лесно да научи да ги користи новите екстремитети, но и дека ѝ помагаат да оди на работа барем неколку часа неделно.

Кат вели дека нејзините ученици се многу љубопитни и постојано ѝ поставуваат прашања за новите екстремитети.

„Бев пресреќна што ми направија раце и нозе, но уште учам да ги користам. Благодарение на бионичките раце можам повторно да предавам.

Децата, пак, се многу љубопитни – секогаш сакаат да им покажам како работат“.

Спирова С. | Црнобело