За мене Скопје е... мирисот на липи во јуни

Скопје е токму ова – мирисот на липи во јуни. Благата арома ги надразнува сетилата, а вие дишете длабоко, како да сакате да го впиете мирисот со секој дел од телото и да го запомните до следната сезона на липите. Колку што се волшебни јапонските цреши на улицата „Максим Горки“, толку се прекрасни и липите на „Орце Николов“...

Ако деновиве прошетате низ Дебар Маало, ќе ве опие мирисот на липите. На која страна и да се свртите, пред вас ќе се појави уште еден нов дрворед - липи засадени една покрај друга, со многу зелени лисја и уште повеќе жолти цветови. И мирис, мммм, мирис од кој ќе се разбудат сите сетила.

Скопје е токму ова – мирисот на липи во јуни. Благата арома ги надразнува сетилата, а вие дишете длабоко, како да сакате да го впиете мирисот со секој дел од телото и да го запомните до следната сезона на липите. 

Мирисот создава таква носталгија, што имам чувство, дека додека одат меѓу дрворедите, минувачите наместо да брзаат, го забавуваат својот чекор. И уживаат со секој здив.

Освен оние што се алергични на полен. Е, тие одат што е можно побрзо и бегаат да го заобиколат овој дел од градот.

Колку што се волшебни јапонските цреши на улицата „Максим Горки“, толку се прекрасни и липите на „Орце Николов“.

До толку се прекрасни што ќе се преправаме дека нозете не ни се лепат по асфалтот додека газиме по тротоарите покрај дрворедите со липи.

И колку и да ни е мака, нема да се жалиме дека тешко ја чистиме шофершајбната на автомобилот паркиран под некоја липа. Малку опоен мирис и занемаруваме сè. До следниот јуни.

П. С. Дали кога врне и стоиме под липа, врз нас паѓа чај од липа, а не дожд?

©CRNOBELO.com Забрането преземање и копирање. Крадењето на авторски текстови е казниво со закон.

А. Ј. | Црнобело / фото: А. Ј.