„За културниот сосед од 4-ти кат во мојата зграда во Скопје, ти благодарам што постоиш“

Колку и да се кратки и навидум безначајни тие куси средби со состанарите од зградата по ходниците, за мене се и тоа како значајни. Исто како што е значајно тоа што продавачката од маркетот што е долу во мојата зграда ми се насмевнува кога ми ги куца производите... И благодарна сум што го делам просторот (и животот) со нив.

Живеам во релативно нова зграда во Скопје и можам само да кажам благодарна сум за луѓето кои ми се соседи.

Сите културни, одмерени, фини... Секогаш насмеани, секогаш поздравуваат во лифт или на скали.

Едноставно ви прават убаво кога ќе ги видите.

И по повеќе од година и половина живеење во оваа зграда - на мојот кат никогаш не сум видела оставено ќесе со отпадоци пред нечија врата, како што слушам дека има во други згради, ниту пак нечиј велосипед или парче мебел, па да блокира туѓ влез или премин.

Едноставно, секој си функционира во своето мало царство дома, без да го нарушува редот и животот на другите.

Често ќе пролета и некое „Како сте“ и некое „Да се пие кафе долу во маалските кафулиња“...

Пред лифтот, состанарите секогаш се со прашален поглед дали да влезат ако веќе сте вие први влезени и секогаш со предност на минување на оние што се со мали дечиња.

Културни луѓе на место, навистина.

И токму неодамна имаше една ситуација кога качувајќи се по скалите накај дома, видов нешто истурено, некој доживеал некаква незгода си помислив.

Не помина половина час, тој сосед се огласи во нашата Вибер група на станари, се извини и вети дека за кусо време ќе го среди нередот.

И вечерта кога излегов навистина така беше, немаше ниту трага дека некогаш на тоа место имало каков било неред.

И пријатни се, некако убаво ви е што го делите просторот со нив, животот со нив...

Колку и да се кратки и навидум безначајни тие куси средби по ходниците, за мене се и тоа како значајни. Исто како што е значајно тоа што продавачката од маркетот што е долу во мојата зграда ми се насмевнува кога ми ги куца производите и што има убав збор за моето малечко, дури и во миговите кога тоа можеби не е во своето најсјајно расположение.

Трпеливост, толеранција и добри меѓусоседски односи се тајната на среќата во нашата зграда во Скопје, дури и кога борчињата втора година по ред нема да ни се фатат долу пред зграда, ниту зелениот појас ќе ни биде најзелен од цело маало.

Има нешто поважно, а тоа се луѓето со кои го делиме просторот и благодарна сум за тоа.

И ти благодарам соседу од 4-ти за насмевките, сосетке од 7-ми за грижата, ах да и тебе соседу од втори кој секогаш си најангажиран околу сите ситни проблеми со кои нашата зграда се соочува понекогаш.

©CRNOBELO.com Забрането преземање и копирање. Крадењето на авторски текстови е казниво со закон.

С. С. | Црнобело / фото: depositphotos.com