Поучна приказна за двајцата пријатели кои шетале низ пустината - за лутината и добрината

Двајца пријатели патувале низ пустината. Долго време оделе заедно, споделувајќи разговори и тишина. Но, во еден момент, почнале да се расправаат. Едниот пријател, во момент на лутина, го удрил другиот по лицето.

Навредениот, без да каже ни збор, се наведнал и со прст напишал во песокот:

„Денес, мојот најдобар пријател ме удри“.

Продолжиле со патувањето сè додека не стигнале до едно езеро. Таму решиле да се одморат и да се измијат.

Но, оној што бил удрен, се лизнал и почнал да се дави. Неговиот пријател веднаш скокнал и го спасил.

Кога дошол при себе, спасениот зел нож и изгравирал на еден голем камен:

„Денес, мојот најдобар пријател ми го спаси животот.“

Зачуден, првиот го прашал:

- Кога те удрив, напиша во песок, а сега кога те спасив, го изгравира на камен. Зошто?

Пријателот му се насмевнал и рекол:

- Кога некој ќе ни направи лошо, треба да го запишеме во песок, за ветрот на простувањето да го избрише.

Но, кога некој ќе ни направи добро, треба да го изгравираме на камен, за никогаш да не биде заборавено.

Поука:

Животот е полн со болка, загуба и разочарувања, но и со моменти на љубов и добрина. Научи да ги заборавиш повредите, но никогаш не заборавај ги добрините што другите ти ги прават.

Извор

фото: CRNOBELO.com - генерирано со AI