Кога играта се претвора во вистински живот

Се сеќавате ли на оние моменти кога како деца глумевте возрасни? Сакавте да пораснете, да бидете многу важни. Па, глумевте фраери или откачени девојки. Пиевте пиво и пушевте цигари или облекувавте високи  потпетици и стававте кармин.

Зборувавте со некои зборови кои ги слушавте од возрасните. Глумевте дека имате проблеми или дека ве боли глава.

Ако симпатијата не ве погледне, правевте драма и „патевте“ како глумиците во филмовите кои ги гледавте.

И наеднаш, времето ви помина, пораснавте. Наеднаш тоа што го глумевте почна вистински да ви се случува.

Само што сега не можете да глумите дека сте деца и да ја прекинете играта кога ќе посакате. Сега е редот да се соочите вистински со проблемите и да ги решите.

Караницата со саканите вистински боли и не поминува штом ви досади. Понекогаш не сакате да се шминкате, но мора секогаш да изгледате убаво. Солзите не се покриваат само со одглумена насмевка.

Сега можеби сакате да ги откажете цигарите, но веќе не се соленките со кои глумевте. Децата не се кукли кои може да ги заборавите кај другарката или да ги шетате додека не се изморите.

Сега не мора да глумите дека сте возрасни, туку навистина сте. А детството? А младоста? Каде заминаа? Каде брзавте? Кога пораснавте?

Сакате да се вратите назад? Се сеќавате на сè што пропуштивте?

Се сеќавате дека едвај чекавте да излезете навечер облечени како некои девојки кои ги гледате на телевизија или во списанија.

Се сеќавате дека почнавте да се шминкате и за во училиште, само за да личите на некоја повозрасна и да им се допаднете на некои од момците во погорните одделенија.

Се сеќававте дека глумевте бунтовници кои пијат и не се враќаат дома, не учат и имаат слаби оценки, само за да покажете колку сте јаки и самостојни.

Се потсетувавте дека постојано им баравте пари на вашите родители и ги трошевте за алкохол, луди журки или скапа облека само за да бидете главни во друштвото.

Ви текнува на сè што правевте, а не моравте. Можеше сèда биде поинаку. Немаше потреба да брзате да пораснете.

Секој миг е единствен и создаден токму онаков каков што треба да биде. Секое време ја носи својата нишка на убавина за која треба да се фатите и да ја следите.

Кога мислите дека сте успеале и дека сте понапредни од врсниците, само затоа што правите нешто што го прават повозрасните, сетете се дека го пропуштате вистинскиот момент.

Само изгубеното време не се враќа, а секој го добива она што му следува. Сега нема назад.

Ви останува да ја пронајдете убавината на периодот во кој се наоѓате и да не ја повторите грешката во обратен правец.

Соочете се со вистинската личност и возраст. Ако сте пораснале не се враќајте назад во младоста. Пропуштеното не се надоместува. Главата горе.

Погледнете во огледалото и длабоко во себе. Запознајте се и прифатете се. Важно е само да не застанувате и да продолжите напред.

Автор: В. М. | Црнобело