Однесувајте се со почит кон луѓето што работат на делник и на празник

Празник е, неработен ден. Се прашувам дали работи големиот супермаркет во трговскиот блиску до нас. Секако дека работи. Како воопшто би можел да не работи?

Odnesuvajte-se-so-pocit-kon-lugjeto-sto-rabotat-na-delnik-i-na-praznik-01.jpg

Работат апсолутно сите продавници. Гужва и турканици, како да се делат бесплатни чоколади.

Купуваме сите, неуморни потрошувачи. Понекогаш помислувам дека немаме дно. Окото ни е ненаситно, паричникот празен, ама ако. Важно е да купуваме, зашто ако не купуваме е исто како да не постоиме.

Кој ги забележува тажните уморни лица на оние што нè услужуваат? Кој се запрашува колку им е тешко што работат во официјално неработниот ден?

И колку се, колку нули има позади првата бројка?

Продавачката во супермаркетот. Онаа девојка која ви помогна да најдете број од чевлите кои ви се допаднаа.

Дечкото кој го скина билетот за во кино. Чистачките кои неуморно го гланцаат тоалетот.

Келнерот кој ви го донесе кафето, другиот кој ви го послужи јадењето.

Човекот кој го ви го наплати билетот за паркинг. Девојката која делеше флаери покрај подвижниот ескалатор.

Девојките кои продаваат лекови, мажите кои ви ја поминаа сметката за мобилен и ве запознаа со новиот промотивен пакет на услуги...

Илјадници лица. Никој не ги прашува како им е, дали се задоволни.

Дали тоа е работата од нивните соништа, дали побарале да бидат слободни на овој проклет неработен ден, а претпоставениот ги одбил со одговорот дека ќе има премногу гужва и мора да се сите на работа.

И секогаш истата приказна, и на Нова година, на Бадник и Велигден. Не се знае ниту празник, ниту делник, секој ден е ист. Безнадежен и сив.

Па, ако се прашувате што може да направиме, нема некој волшебен одговор.

Работите нема да се променат, секогаш ќе има луѓе што вредно ќе работат во неработните денови.

Вие може да им ја дадете целата ваша плата и повторно нема да направи разлика. А секако дека нема никој од нас да го стори тоа, да не се лажеме.

Па што да направите? Едноставно, третирајте ги со почит.

Не ги малтретирајте, не се изживувајте врз нив. Насмејте се, така полесно ќе им помине времето и ќе се почувствуваат ценето.

За миг ставете се во нивната кожа, доколку тоа е возможно, и замислете како е да се одработи дупла смена, во ден додека сите одмараат.

©CRNOBELO.com Забрането преземање и копирање. Крадењето на авторски текстови е казниво со закон.

(О)Милена | Црнобело

Би можело да ве интересира:

Моќна поука која секој татко треба да му ја каже на својот син (како се цени жена) Си биле татко и син и тргнале по сладолед, но на патот дотаму таткото го научил ...
„Може да танцувате до зори, па во 8 да одите на работа и не, не мора да пиете мача - само уживајте в... „Мора да водите сметка за храната. Мора да пиете 2 литрa вода дневно. Мора да сп...
„Некогаш го сакавме снегот. Едвај чекавме да падне. Правевме снешковци, имавме санки“ Некогаш го сакавме снегот. Едвај чекавме да падне. Правевме снешковци, имавме са...
„Имав 20 години. Добив соба во студентски дом. Немав ни 1.000 денари во џеб, но почувствував мир“ „Имав 20 години. Добив соба во студентски дом. Баба ми ми испрати џем. Првпат им...
Откако станав мајка, многу работи ми се пеколно тешки, но никогаш повеќе не сум се смеела до солзи Откако станав мајка добив таков огромен товар на неочекувани обврски и незамисли...
„Син ми (2) ме удри со глава, речиси ќе завршев со скршеница во Државна болница - Мајки, вака тешко ... Во животот никој ме нема „малтретирано“ како моето дете. Добро, јасно е и дека н...

Најчитани неделава

sonovnik-sidebar.jpg