Кога на сон ни доаѓаат оние кои не се со нас на јаве, од љубов коски на парчиња се кршат...

Ќе речат: „Обичен сон ајде... Обиди се да заспиеш“.

Седам буден додека часовникот незабележливо си ги ниже своите секунди.

Точно 05:24 часот. На дланките сѐ уште го чувствувам мирисот на твојата кожа, а душата ми тежи, ме стега како некој безмилосно да ја гази и не ја остава да дише.

На сон ми се јави, а не си тука на јаве – каков убав сон, светол како твоето лице, а темна е вистината дека сепак е само илузија.

Те допирам, те прегрнувам, со раширени раце – како да го прегрнувам целиот свет.

Непрекинато ми зборуваш и се трудам да го запомнам секој најмал детаљ, секој сврзник, секоја воздишка која ја споделуваш со мене.

На сон ми се јави, а не си тука на јаве – количество на среќа којашто едно човечко тело не може да ја издржи.

Си велам: „Ти си тука сето ова време, а јас пак заглавен во ѓаволски кошмар!“

Повторно заблуда... Камо среќа да можевме да ги промениме улогите.

На сон ми се јави, а не си тука на јаве – те прашувам „Зошто замина?!“, а ти со твојата насмевка го одвраќаш моето прашање, небаре воопшто не било ни поставено.

Во твоите очи гледам среќа. Ми ги раскажуваш твоите секојдневни шеги, кои само ти и јас ги разбираме. Се смееме на нив по стоти пат.

На сон ми се јави, а не си тука на јаве – ти кажувам колку многу недостига твоето присуство, колку проклето не е ништо како што беше, без тебе.

Ме прегрнуваш толку силно, што од љубов коски на парчиња се кршат. И тука следува она вообичаеното: „Така требало да биде“.

На сон ми се јави, а не си тука на јаве – ти велам: „Тешко е ова учење, да живееш со празнина во срцето“.

Силна грмотевица го погодува прозорецот од мојата спална соба. Токму кога сакаше да изустиш нешто.

Црна темница, морничава тишина и капки дожд кои се леат по прозорците. Срцево со изведба на аритмички танц. Чувство кое не се опишува...

Ќе се сретнеме повторно, знам. Макар и да ги поминам 9-те круга на Пеколот и да играм шах со Луцифер.

И повторно ќе речат: „Обичен сон ајде... Обиди се да заспиеш“.

©CRNOBELO.com Забрането преземање и копирање. Крадењето на авторски текстови е казниво со закон.

Мила М. | Црнобело