Се сеќавате на девојчето од плазма бисквитите „Бамби“?

Сите пораснавме со плазма бисквитите „Бамби“. Долгата црвена кутија со слатко русокосо девојче и мала срничка беше препознатлива во продавниците.

Вкусно уживање и омилена детска храна. Децата најчесто се идентификуваат со ликовите од рекламите или производите.

Како што русокосото момче е заштитен знак за Киндер чоколатцата, така ова симпатично девојче е заштитен знак за „Бамби“.

Можеби некој од вас посакувал да биде на нејзиното место. Кога би ја знаеле и приказната и резултатот од сето тоа, сигурно би сакале да сте како Александра Бамбика Недошан.

Токму така, Бамбика е сè уште позната и препознатлива девојка. Ова девојче сега е пораснато и има 19 години, но прекарот кој ѝ го одбележал најубавото детство уште е дел од нејзиното секојдневие и со гордост го кажува.

Родителите, братот и момчето се меѓу ретките кои ѝ се обраќаат нагалено со Сашка, за сите останати таа е Бамбика.

Таа открива дека ѝ било драго што илјадници деца израснале јадејќи ги бисквитите од чии кутии им се смешкала токму таа.

-Се подготвувам да се запишам на Високата стручна школа во Земун и еден ден да станам физиотерапевт. Сакам да им помагам на луѓето.

Не сум размислувала да станам фотомодел, но ако добијам некоја интересна понуда, зошто да не – објаснува Александра.

Сè што се случувало додека била заштитно лице на плазма бисквитите се сеќава како да било вчера:

- На конкурс распишан во 1999 година се пријавиле над 2000 девојчиња. Мајка ми до последен момент мислеше дека е наместено, бидејќи меѓу нив имаше деца на политичари и бизнисмени.

Одеднаш во големото финале на „Музички тобоган“падна одлуката. На наше големо изненадување, жирито го прочита моето име.

Тој момент нема никогаш да го заборавам – додава Александра.

Таа сè уште е во контакт со некои од кандидатките. Раскажува дека нејзиното детство било како од бајка:

-Ме препознаваа на улица, во продавница, на море... Родителите добија пари и договор, но за мене беа поважни празниците и родендените.

Тогаш од фабриката ми стигнуваа подароци, а за родендените и до 50 kg од нивните производи. Слатките секогаш ги делев со сите.

Ми годеше што бев во центарот на вниманието, но исто така ми е драго што благодарение на родителите, не сум се вообразила – истакнува Александра.

Навистина слатко детство. Кој не би посакал да е на нејзино место?