Ако не се обидеш да шутнеш, никогаш нема да го погодиш голот

Седиш сам на игралиштето наречено живот во средината гледајќи ја сета онаа публика која те бодри, а од другата страна онаа која те куди и не шутираш.

Стравот од нивната негативна реакција доколку не погодиш те плаши, успехот те плаши повторно доколку сепак шутнеш и...гол, погодиш директно во голот, слушајќи ги навредите од противничката публика.

Но, кога ќе погодиш онаа која те бодри верувај секогаш ќе го надмине врисокот на оваа другата, затоа важно е како ја одбираш публиката.

Одбирај некоја што секогаш ќе те бодри без разлика дали ќе дадеш гол или не.

Но, ти не правиш ништо воопшто...како би те бодрела кога не се движиш?

Не се обидуваш да шутнеш, стравувајќи дека нема да погодиш, стравувајќи од твојата самодоверба која ќе ја снема, но грешиш, многу грешиш.

А на грешките се учи, исто како што се учи и на промашен гол, па дури и автогол не е исклучок, кога ќе размислиш автоголот е најдобрата лекција која може да те научи на многу работи во животот.

Кога ќе си дадеш себеси автогол, сфаќаш дека сè зависи од тебе, дали ќе внимаваш каде шутираш или ќе шутираш насочувајќи се кон твојата пропаст, кон сопствениот гол.

И тоа не е на одмет...

Важно е да се движиш, да тренираш, да се одржуваш во форма, важно е да се обидеш, бидејќи во спротивно секогаш ќе го губиш натпреварот уште на почеток.

Секогаш ќе си даваш автогол кој ќе им даде на останатите предност да те победат, заминат и одминат.

Сепак повторно потсети се дека на грешките се учи, важно е да имаш желба да научиш. Можеби сега не знаеш ништо околу правилата на натпреварот, но имаш капацитет за да разбереш, имаш капацитет за да шутнеш силно и да погодиш...или промашиш.

Без разлика, важно е да се обидеш...

Бидејќи ако не се обидеш, никогаш нема да го погодиш голот!

Дали ќе го добиеш натпреварот наречен живот или ќе заминеш поразен без химна која те бодри, изборот е твој.

Само запомни дека дури и најдобрите играчи станале најдобри благодарение на промашените голови кои ги мотивирале.