Морбидните слики на режисерот Дејвид Линч кои се необични како и неговите филмови

„Сè што отсекогаш сум сакал е да сликам.“ Ова го изјави еден од најголемите режисери, Дејвид Линч. Инспирацијата за неговите филмски визии ја црпи од длабоките корени на визуелните уметности. 

Експериментирајќи со филмска форма, Линч го развива својот карактеристичен стил, кој може да се види во неговите филмови како Blue Velvet (1986), Lost Highway (1997), Mulholland Drive (2001), Inland Empire (2006), Twin Peaks (1990–1991/2017). Но, покрај филмската кариера, Линч се занимава и со сликање, а неговите слики се необични како и неговите филмови.

Дејвид пораснал во Монтана, Ајдахо и Вирџинија. Кога бил многу млад отпатувал во Австрија со идеја да научи да слика, а учител требало да му биде познатиот Оскар Кокошка. Секако, тоа не се случило, па тој се вратил во Америка после само петнаесет дена.

Потоа се запишал на Бостонската уметничка академија и по неколку години се префрлил на Академијата за уметности во Пенсилванија. Животот во Филаделфија го инспирирал за многу работи.

Место полно со криминал и распаѓање на индустриските зони, архитектурата, чадот, насилството, но и човечката форма, му станале голема инспирација на Линч за понатамошното уметничко творење.

Кариерата ја започнал како сликар, а подоцна се преселил во светот на експерименталниот филм. Она што го мотивирало да го направи својот прв филм била идеја за слика која ќе може да се движи со придружба на звук.

Денес, преку сликите и филмовите на Линч, јасно се чувствува влијанието на малите американски градови, прикажани во неговата поетска визија, полни со хумор, ужас, фетишизам и иронија.

Тој самиот јасно кажува: „Наместо да размислувам за тоа што се случува во светот, ми се допаѓа помалиот свет, погледот одблизу“.

Како и неговите филмови, и сликите на Линч се исклучително чудни, морбидни, вознемирувачки и слоевитни. Тие јасно покажуваат потреба од тродимензионалност, што се рефлектира во комбинација на различни материјали и елементи.

Нејасните предели и необичните човечки феномени, врамени со букви и натписи, обично се главните актери во сликите на Линч.

Личниот импулс и инстинкт го воделе низ континуирано создавање. Тој сè уште слика, создава мебел, необични скулптури со светилки и музика.

Линч е жив доказ дека вистинскиот уметник никогаш не престанува со својата работа, затоа што е неразделен дел од неговата личност. Конечно, уметникот вели: „Не ми е важно што мислат луѓето за моите слики; само сакам да ги правам“.

Ашера | Црнобело