Носат и по 25 прстени на вратот кои им го деформираат телото – кои се „жените-жирафи“ од Мјанмар?

Досега сигурно сте виделе фотографија од жените од народот познат како Падаунг. Овие жени имаат многу долги вратови поради златните прстени што почнуваат да ги носат уште во детството.

Но дали знаете која е симболиката на овие прстени?

Овој народ е подгрупа на етничко малцинство во Мјанмар. Себеси се нарекуваат Kekawndgu или Kayan, но за другите етнички групи во Мјанмар, како и за странците, се познати под името Падаунг.

Најголем дел од нив живеат во Мјанмар, а мал број живеат и во други земји, како Тајланд и САД.

Генерално се занимаваат со одгледување ориз, а најпрепознатливи се по златните прстени што ги носат жените.

Жените почнуваат да ги носат овие прстени уште на 5-годишна возраст.

Со текот на времето додаваат нови прстени кои постепено им го издолжуваат вратот. Секој нов прстен се додава на околу две години и некои жени имаат и до 25 прстени.

Но, ова е само илузија. Односно, со прстените не се издолжува нивнот врат, туку им се деформираат клучните коски и ребрата.

Поради тежината на прстените, клучните коски се под постојан притисок, а ребрата им се компресираат. Па, се создава илузија дека нивниот врат станува подолг.

Антрополозите имаат неколку претпоставки од каде потекнува традицијата со прстените и која е нејзината цел.

Некои сметаат дека со овие прстени жените станувале помалку привлечни за мажите од другите племиња, со што се намалувала можноста да бидат киднапирани и користени како робови.

Друга теорија, пак, е сосем спротивна – овие прстени можеби ги прават жените попривлечни.

Се верува и дека издолжениот врат прави жените да изгледаат како змеј, бидејќи ова митско суштество е важен дел од нивниот фолклор.

Исто така, постои верување дека можеби овие прстени го штитат женскиот врат од каснување од тигар – нешто што била честа појава во нивните села.

Самите жени велат дека прстените се дел од нивните култура и идентитет и обично ги поврзуваат со убавина.

Наводно, овие прстени не предизвикуваат здравствени проблеми, но можат да ја намалат подвижноста на жените поради нивната тежина. Овие прстени го отежнуваат и пиењето.

Жените никогаш не ги вадат овие прстени, иако неколку го имаат направено тоа за медицински истражувања.

Некои ги отстрануваат прстените и бидејќи си ја промениле верата, а денес многу жени кои ги носат овие прстени одбиваат да им ги стават на нивните ќерки.

Во минатото, отстранувањето на прстените се гледало како казна. 

Ако некоја жена сепак одлучи да ги извади прстените, извесен период ќе мора да има некаква поддршка на вратот, додека мускулите во таа област повторно да зајакнат.

Наводно, дури и властите во Мјанмар апелирале народот да престане со оваа практика.

Во Тајланд, од друга страна, оваа традиција стекна огромна популарност изминативе неколку години, најмногу поради туристите.

Што значи, жените од овој народ кои живеат во селата во Тајланд се туристичка атракција, а туристите плаќаат за да одат да ги видат.

Сепак, многумина се против ова и ја споредуваат атракцијата со зоолошка.

Спирова С. | Црнобело