Викенд предлози: Подзаборавени села во Македонија што треба да ги посетите (раскажуваат историја)

Колку и да ја истражуваме нашата земја никогаш не може да се заситиме од волшебниот спој на историја, од пејзажите што ни го одземаат здивот, од топлото гостопримство на локалците од рурални средини и традиционалните јадење од кои знаеме да се прејадеме... Кое ви е омилено село во Македонија?

Летните месеци се идеални за оние еднодневни или викенд патувања, без разлика дали е до најблиското село, до некое езеро или планина… Со добро друштво и многу сонце секое патување има потенцијал да се претвори во авантура.

Наместо сабота и недела да ги поминувате на вжарените улици, отворете мапа и препуштете се на ново искуство. Во продолжение следуваат неколку предлози на интересни села што може да ги вклопите во вашата агенда ова лето.

Љубојно е село со богата историја и традиција, кое се наоѓа на неколку километри од Преспанско Езеро. Таму ќе се сретнете со бројни куќи изградени од камен, кои осамено тонат во заборав.

Чист пример за тоа е училиштето „Димитар Влахов“ каде на 15 ноември 1945 година се одржал првиот час на македонски јазик во Преспа.

Вие само препуштете се на она што има останато во селото и сета скриена убавина ќе ви се отвори пред очи.

Брајчино е село сместено во пазувите на планината Баба, а ако барате чист и свеж воздух, тука го имате во изобилство.

Освен тоа има пространа шума за истражување и ако се најдете таму немој да заборавите да позборувате со локалците. Кријат многу интересни приказни кои не доаѓаат до сечии уши.

Коњух e кратовското село, кое се протега на левата страна на Крива Река. До Коњух најлесно може да се стигне преку Кратово, но постои и втора опција, а тоа е преку селата Јачинце, Довезенце…

Селото скоро и да е напуштено, природата е убава. Посебно интересно е тоа што историчарите сметаат дека на ова подрачје се наоѓа локалитетот Градиште, кој бил дом на воени ветерани до римските и византиските војски.

Пенуш е вистински пример ако сакате да дознаеете што станува со селата кога ќе ги напушти и последниот жител.

Жално е, но селото Пенуш е напуштено повеќе од 60 години, иако во минатото имало многу жители со доминација на турското население. Токму во ова село се чувале и овците овчеполки, тоа било од една од главните карактеристики на селото.

Кога ќе се најдете таму сигурно ќе се чувствувате носталгично, зашто самите остатоци и распаднати куќи гласно зборуваат за минатото.

© CRNOBELO.com Забрането преземање и копирање. Крадењето на авторски текстови е казниво со закон.

Е. Х. | Црнобело