Карл Јунг за „мамините синови“ – Кога нема доволно љубов од сопругот, мајката „го уништува“ синот

Ниту една мајка нема да ви признае дека одгледала „мамин син“. Во кои случаи врската меѓу мајката и синот може да стане многу поцврста од вообичаено и што е она што постојано треба да го имате предвид кога се грижите за синовите за да одгледате независни личности, кои нема постојано да чекаат мајката да им каже што треба да прават, според Карл Густав Јунг? 

Еден од најдобрите психолози на сите времиња, на светот му остави „алатки“ и совети за подобрување на односите меѓу родителите и децата. Тој има објаснување во кои случаи мајките грешат во воспитувањето и момчињата се претвораат во „мамини синови“.

Познатиот швајцарски психијатар и основач на аналитичката и комплексна психологија Карл Густав Јунг, имал поинаков поглед на светот и дарба за длабоко навлегување во мислите на луѓето. 

Големо внимание посветил на проучувањето на влијанието на воспитувањето на машките деца. 

Тој дошол до заклучок дека неправилното воспитување може да доведе мажот да израсне во „мамин син“.

Терминот „мамин син“ се употребува за мажи кои се невообичаено приврзани за својата мајка, дури и во подоцнежните години. 

Таквите мажи обично се консултираат со мајка си за сите одлуки и во голема мера зависат од нејзиното мислење и одобрување.

Ваквиот однос може да доведе до тоа синот да не развие чувство на независност и да нема храброст и одлучност да направи важни промени во својот живот.

Кои околности може да придонесат детето да израсне во мамин син?

Ова најчесто се случува во еднородителско семејство во кое таткото не е присутен. 

Мајката, обидувајќи се да го пополни неговото отсуство, го опкружува детето со двојно повеќе љубов и грижа. 

Таа често истакнува дека многу се жртвувала за своето дете. 

И секако, момчето е воспитано со став дека секогаш е должно да ѝ угодува на мајка си. 

И во семејство каде што е присутен таткото, синот може да порасне во мамин син

Ова се случува кога односот меѓу сопружниците е ладен, а целата љубов на жената се пренасочува кон детето. 

Во исто време, таа се обидува да изгради врска со нејзиниот син, каков што би сакала да има со нејзиниот сопруг.

Таквата љубов ѝ овозможува на жената да се чувствува потребна, посакувана, со други зборови, сакана. Во исто време, синот се оддалечува од својот татко, не сакајќи да биде како него, за да не ја изгуби мајчината љубов.

Во случај на смрт на таткото, особено ако се случила кога момчето влегло во адолесценција

Мајката и синот чувствуваат дека еден на друг си се единствените блиски луѓе на светот.

Синот ја презема одговорноста за својата мајка, а таа пак го опкружува со голема љубов и грижа. 

Со текот на времето, таквата врска станува посилна и тие не можат да ја раскинат, дури и да сакаат.

Мамините синови имаат потешкотии во воспоставување однос со други жени

Многу жени се плашат да бидат во врска со „мамин син“ затоа што тоа обично подразбира обврска да му бидеш втора мајка во врската.

Освен тоа, приврзаноста на мајките и синовите често претставува препрека во врската, а постојаната споредба на мајката и партнерката претставува извор на фрустрација.

За мажот да стане самостоен потребно е да ја прекине врската со својата мајка, а тоа понекогаш се случува и на зрела возраст.

Ниту една жена не признава дека одгледала „мамин син“

Интересно е што ниту една жена нема да признае дека одгледала „мамин син“.

Својот однос со синот обично го опишува на следниов начин: „многу сме блиски“, „имаме посебна врска“ итн.

Морате да сфатите, животот е таков што родителите секогаш ќе му дадат на детето повеќе отколку што ќе добијат назад. 

Човекот доаѓа на овој свет да израсне, да добие свои деца и да ги пушти подоцна.

Родителите не треба да бараат нивното дете засекогаш да остане со нив.

Откако ќе порасне, синот мора да се одвои од мајката духовно, емоционално и материјално.

Тоа ќе го направи успешен и ќе му овозможи да го пронајде своето место во животот.

С. Ш. | Црнобело / фото: freepik.com