Порака од новороденчето до неговата мајка: „Мама, мириса на млеко и на љубов - тоа е најдобриот мирис на светот“
„Не можете да ја најдете мама. Ја повикувате и ве обзема страв. Што ако не дојде? Не можете да замислите нешто полошо и почнувате да плачете. И тогаш – одеднаш е тука. Стои до вашиот кревет, гледајќи ве со грижа и љубов. Таа е најубавото нешто што некогаш сте го виделе...“

Дали го знаете тоа чувство, кога ќе се разбудите среде ноќ, а е студено и пелената ви е тешка?
И има толку многу чудни звуци околу вас, темно е и страшно.
И одеднаш добивате удар во главата, а тоа е вашата рака, која тргнала на сопствена авантура. И не можете воопшто да ја контролирате, се фрла наоколу, ве чеша по лицето и ви ја влече косата.
А нозете почнуваат да го отфрлаат покривачот, иако ви е студено, и се обидувате да ги сопрете, но тие имаат своја волја.
И така лежите таму, целосно беспомошни, со разлетани екстремитети што сакаат да прават сѐ, освен тоа што вие го сакате.
И не можете да ја најдете мама.
Ја повикувате, и ве обзема страв.
Што ако вашата сакана мајка не дојде? Не можете да замислите нешто полошо и почнувате да плачете затоа што ужасно многу ви недостига. Никогаш досега не сте се чувствувале толку осамено.
И тогаш – одеднаш е тука.
Стои до вашиот кревет, гледајќи ве со грижа и љубов. Таа е најубавото нешто што некогаш сте го виделе.
И ѝ се смеете од среќа и олеснување. Не мислите дека некогаш сте биле посреќни од овој момент.
И ве зема во раце и ве прегрнува блиску до себе. Мириса на себе – и малку на вас.

Мириса на млеко, на сигурност и на љубов. Тоа е најдобриот мирис на целиот свет.
Таа е топла, безбедна и мека, нејзините раце ве милуваат, ве храни и тивко ја потпевнува вашата омилена мелодија. Го обожавате нејзиниот глас.
Го познавате многу пред да ја познавате неа вистински.
Ве успивала, ве смеела, ве смирувала кога сте биле вознемирени. Тоа е најубавиот глас на целиот свет.
И добивате дозвола да се свиете покрај неа, и чувствувате како целото ваше тело повторно ви се загрева.
Вашата сѐ уште студена рака почнува да ја милува и се движи нагоре кон нејзиниот врат, случајно ја изгребува. Таа глупава, неконтролирана рака.
Но, мама не се лути. Ја зема вашата глупава рака во нејзината, и таа станува топла повторно.

И тоа е најдобро чувство на светот. Тука, во мајчините прегратки, со вашата рака во нејзината. Дури и пелената веќе не изгледа толку неподнослива.
И чувствувате како ве фаќа сон. Сега знаете дека сѐ е во ред – затоа што мама е тука.
Вашата мама. Вашата прекрасна, неверојатна мајка што секогаш се грижи за вас. Ден и ноќ.
Ја гледате уште еднаш пред да заспиете. Изгледа уморно, очите ѝ се затворени, а сепак е сѐ уште највеличественото нешто што го знаете.
Колку е неверојатно што сака да седи тука со вас во овој момент. Колку е неверојатно што секогаш ќе седи со вас – кога ќе ви затреба.
Си се насмевнувате самите на себе. Колку сте среќни што баш таа стана ваша мајка.
Најсовршената мајка што некој би можел да ја посака. Знаевте, уште пред да ја видите, дека таа ќе биде најдоброто нешто на светот.
О, колку ја сакате. Вашата мајка.
