„Не сме ние генерација на свилени родители - денес сè е прескапо, едвај се преживува“

„Два приходи се неопходни за да се 'преживее до крајот на месецот'. Генерално помалку помош од семејството и околината. Премногу информации и совети од сите страни... Ги воспитуваме децата во најстресниот и најскапиот период на родителство досега“.

Кача од Србија е мајка на две момчиња, која споделува детали од нејзиното секојдневие на Инстаграм профилот @ZbunjenaMama.

Сега, Кача искрено проговори колку е тешко да се биде родител во време како денешното.

Нејзиниот став на тема родителството некогаш и сега:

„Родителите миленијалци (сите ние родени приближно помеѓу 1981 и 1996 година) ги воспитуваме децата во најстресниот, најскапиот и најосамениот период на родителство досега.

Барем така велат… А искрено, тешко ми е да не се согласам.

Високи трошоци за живот.
Два приходи за да се „преживее до крајот на месецот“.
Генерално помалку помош од семејството и околината.

Премногу информации и совети од сите страни.
И постојана порака дека мораме истовремено
да бидеме максимално присутни и максимално продуктивни.

Парадоксот е во тоа што, и покрај сè ова,
со нашите деца поминуваме повеќе време
од која било генерација пред нас.

Затоа, ако си уморна, преоптоварена
и постојано се прашуваш дали правиш доволно - знај дека не е до тебе.
Не си слаба. Не си разгалена.

Само се обидуваш да воспитуваш деца
во време кое од родителите бара невозможно.

Можеби решението не е да бидеме уште подобри.
Можеби само да си признаеме
дека го даваме најдоброто од себе
и дека тоа е доволно.

Да ја избереме поврзаноста наместо совршенството.

Се согласувате ли?“

„Некогаш мислев дека мајчинството ќе значи оние нежни, топли моменти што ги гледаме во филмовите.
Мир. Тишина. Благодарност.

А потоа сфатив…
мајчинството често значи дека си последна на листата.
Дека јадеш ладна храна.
Дека малку спиеш.
Дека даваш и кога веќе немаш.

И често се прашуваме:
Зошто ми е вака тешко?
Зошто сум постојано уморна?
Зошто понекогаш „пукам“?

А одговорот не е дека сме слаби.
Туку дека носиме повеќе отколку што се гледа.

Мама е таа покрај која децата можат да се распаднат.
Таа што сè држи на куп.
Таа што се откажува од себе
за некој друг да има сигурно место.

И можеби тоа не се гледа однадвор.
Можеби нема аплауз.

Но, секоја непроспиена ноќ,
секојпат кога себеси се ставаме на крајот од редот…
Тоа е љубов.
Најчистата што ја знам.

С. С. | Црнобело