Нашето дивеење се нарекуваше невоспитување, денешното е нескротлива креативност

Некогаш се радувавме на обична гума и моливче, на смоки и евтино чоколатце. Денес децата не можеш да ги израдуваш апсолутно со ништо.

Не останаа изненадувања, ниту неисполнети желби. Модерните деца се најтешката публика за освојување, ништо не им е интересно, на ништо не се радуваат ниту пак се воодушевуваат.

Некогаш децата сами си ги решаваа караниците, со кавги, со тепачки и „ферки“. Денес родителите ги водат овие битки за нив. На првото „се степав со другарчето“ одат да ја бараат правдата, да се тепаат со другите родители во обидот да се докаже чие дете е виновникот, наоружани со закани за тужба, адвокати и полиција.

Некогаш игравме на улица. Денес се игра пред компјутер. Некогаш јадевме лепче и домашен мармалад. Денес се јаде безглутенски леб со намаз од авокадо.

Некогаш знаењето таблица напамет пред да се тргне во основно училиште беше успех. Денес цртањето на круг со слободна рака на 5 години е причина за прогласување мал генијалец.

Некогаш нашето дивеење се нарекуваше невоспитување. И се казнуваше со шамарче. Денес тоа се нарекува нескротлива креативност и се наградува со модерни психологии кои тврдат дека на детето не смее да му фали влакно на главата, иако те тероризира и те третира како слуга.

Некогаш, сè што сакавме е да останеме вечно деца. Денес сите деца брзаат да пораснат и да бидат возрасни.

Некогаш имавме детство. Имавме безгрижност, имавме насмевки, имавме плитки џебови, но големи соништа, имавме 2 џамлии и бескрајна фантазија.

Денес имаме органско, антибактериско, пластично, сувопарно, безглутенско, имаме технологија, автомобилчиња на вистински акумулатори, нула имагинација и бескрајна досада.

Некогаш се расправавме дали е појак Химен или Бананамен. Денес децата се расправаат кој политичар е во право...

©CRNOBELO.com Забрането преземање и копирање. Крадењето на авторски текстови е казниво со закон.

Автор: (О)Милена | Црнобело